Με «µπροστάρη» τον Αριστείδη Φόµιτς Κουβάλντα, µια ιδιόρρυθµη παρέα ανθρώπων της αγροτικής τάξης ξεκινούν τη δική τους επανάσταση εναντίον του ιδιοκτήτη ενός καταλύµατος στο οποίο συχνάζουν...

Ο Παζντνισόβ σκοτώνει τη γυναίκα του...

Πολ­λά από τα δι­η­γή­μα­τα ξε­κι­νούν με λε­πτο­με­ρή πε­ρι­γρα­φή του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, του και­ρού, των κτι­σμά­των, ως μια, ίσως, νο­σταλ­γι­κή δι­ά­θε­ση του συγ­γρα­φέα για την πα­τρί­δα του, από την οποία έλει­πε για πε­ρισ­σό­τε­ρα από είκο­σι χρό­νια...

Με πνεύμα οξύ, ορμητικό κι αδέσμευτο ο σπουδαίος Ρώσος επαναστάτης ξεδιπλώνει τη σκέψη του και προσπαθεί να ορίσει τον κόσμο του...

«Πρόκειται για ένα ψηφιδωτό έργο, με καθεμιά από τις δεκαπέντε ψηφίδες του να σκιαγραφεί μια γλυκιά και μια πικρή πλευρά της ζωής· όχι όμως για να θολώσει τα όρια μεταξύ Καλού και Κακού, όπως προσπαθούν να κάνουν εδώ και χρόνια διάφοροι «εναλλακτικοί» συγγραφείς, συμπλέοντας με τις δυνάμεις της εποχής, που θέλουν πολίτες σε σύγχυση αξιών, για να μπορούν να τους χειραγωγούν προς την αιωνιότητα της κατανάλωσης, να τους δημιουργούν προβλήματα για να έρθουν μετά σαν άσπονδοι σωτήρες να τους τα «λύσουν»...

Ένας φουκαράς υπάλληλος έχει ένα µεγάλο όνειρο: να αποκτήσει ένα παλτό...

ΤΟ ΕΡΓΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ στα 1903...

Στα δυσθεώρητα ύψη του Καυκάσου, που μόνο λίγοι πύργοι, σκορπισμένοι εδώ κι εκεί, δεσπόζουν επιβλητικά και σπάνια τα καραβάνια περνούν από τα επικίνδυνα περάσματα, συνέβη το αναπάντεχο...

OΤΑΝ ΤΟ 1871 ΠΡΩΤΟΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ, το κατεξοχήν πολιτικό και προφητικό μυθιστόρημα του Ντοστογέφσκι, θύελλα αντιδράσεων ξέσπασε στους λογοτεχνικούς και πολιτικούς (κατά κύριο λόγο στους επαναστατικούς) κύκλους της Ρωσίας...

«Μια επανάσταση συμβαίνει στη Ρωσία, και ολόκληρος ο κόσμος την παρακολουθεί με ανυπόμονη προσοχή, εικάζοντας και προσπαθώντας να μαντέψει κατά πού πηγαίνει και τι θα φέρει στον ρωσικό λαό...

Σε έναν υποθετικό κόσμο διάφορα πριγκιπάτα συνέχεια πολεμάνε μεταξύ τους, επικρατεί ένα χάος και ο λαός βασανίζεται...

Οι Σημειώσεις από το υπόγειο είναι ένα ιδιαίτερο μυθιστόρημα που καταλαμβάνει περίοπτη θέση στο ντοστογιεφσκικό λογοτεχνικό σύμπαν και σηματοδοτεί τη νέα εποχή των μεγάλων μυθιστορημάτων...

Ο Ιβάν Τουρ­γκέ­νι­εφ (1818-1883) απο­τε­λεί έναν από τους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες του θαυ­μα­στού οικο­δο­μή­μα­τος της κλα­σι­κής ρω­σι­κής λο­γο­τε­χνί­ας του 19ου αιώ­να...

Ο Αντρέγιεφ εξερευνά με όλους τους τρόπους τις πένθιμες και λυπημένες πλευρές της ανθρώπινης ψυχής και φτάνει στα πιο μεγάλα και τρομερά συμπεράσματα οι αναλύσεις του είναι λεπτές και δυνατές...

-