Ρωσική πεζογραφία

Ακούς, πως τραγουδούν οι ανόητοι σε όλον τον κόσμο; Αυτοί γεμίζουν πυροβόλα...

Μια τεράστια τοιχογραφία της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα και μια από τις ωραιότερες ερωτικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ....

Το "Μια γλυκιά γυναίκα" δεν είναι μήτε διήγημα μήτε σημειώσεις. Φανταστείτε ένα σύζυγο που η γυναίκα του αυτοκτόνησε και είναι τώρα ξαπλωμένη στο τραπέζι.

Σ’ αυτό το μυθιστόρημα, όπου οι άνθρωποι προκαλούν τον Θεό και την κοινωνία, στον εναλλασσόμενο και απαίσιο ρυθμό του εγκλήματος και της τιμωρίας, οι διαστροφές της ανθρώπινης σκέψης και το χάος των υποσυνείδητων παρορμήσεων αποκαλύπτονται κάτω από ένα εκτυφλωτικό φως - σαν το μάτι μας να βλέπει τον παράδεισο και την κόλαση ανάμεσα από σύννεφα σκισμένα απ’ τον κεραυνό....

Ο Τολστόι είναι πιστός της ζωής, και προπάντων υπερασπίζεται τη ζωή ενάντια στο θάνατο...

Ένας κυνηγός, μάρτυρας ενός φρικιαστικού εγκλήματος, ένας χαφιές αναρχικός, μια γυναίκα δηλητήριο, ένας νευρασθενής μαθηματικός και ένας αεροπόρος σε πορεία πτώσης συναντιούνται στην παρούσα έκδοση, προκειμένου να μας ανοίξουν την πόρτα στη σκοτεινή πλευρά του κόσμου τού Αλεξάντρ Γκριν, του Ρώσου Έντγκαρ Άλαν Πόε, όπως μεταξύ άλλων, τον έχουν αποκαλέσει...

Μια μοναδική, τρυφερή Χριστουγεννιάτικη ιστορία όπου ο σιδεράς Βακούλα στην αγωνιώδη προσπάθειά του να κερδίσει την καρδιά της πανέμορφης Οξάνα, πολεμά με τον διάβολο, τους δαίμονες και την κακιά μάγισσα, φτάνει μέχρι την Αγία Πετρούπολη, στο μυθικό παλάτι της Μεγάλης Αικατερίνης, και γοητεύοντας την τρομερή τσαρίνα, δέχεται, από τα ίδια της τα χέρια, το δώρο που τη νύχτα των Χριστουγέννων θα χαρίσει στην αγαπημένη του...

Ακόμη κι αν καταφέρουμε να νιώσουμε, να καταλάβουμε και να μελετήσουμε το σώμα μας, η ψυχή εντούτοις αρνείται τους ορισμούς...

Οι σχέσεις εξουσίας-εξάρτησης ήταν σχέσεις προσώπου με πρόσωπο μεταξύ ανθρώπων και απέναντι στον Θεό...

Η θέαση του Ντοστογιέφσκι είναι κατ'' εξοχήν αποκαλυπτική...

Η αριστουργηματική νουβέλα του Λέοντος Τολστόι Σονάτα Κρώυτσερ ξεκινά με μιαν ευαγγελική ρήση του Ματθαίου...

-

Κάθε πρωί, μετά τη λειτουργία, ο πατήρ Ιγνάτιος πήγαινε στο καθιστικό, έριχνε το βλέμμα του στο άδειο κλουβί και στο γνώριμο σκηνικό του δωματίου, καθόταν στην πολυθρόνα, έκλεινε τα μάτια και άκουγε το δωμάτιο να σωπαίνει...

Το μυθιστόρημα «Ευγένιος Ονέγκιν» σε στίχους ο Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν το συνέθετε περισσότερο από εφτά χρόνια (1823 – 1830)...

Το «συναισθηματικό μυθιστόρημα» ΟΙ ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ αν και ανήκει στα πρώιμα έργα του Ντοστογιέφσκι συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ωραιότερα...