Η΄ Κάθεται στο σκαλοπάτι και χτενίζει τα μακριά λευκά μαλλιά της αντικρίζοντας ένα κορίτσι βυθισμένο στο όνειρο να επιστρέφει εαυτό ενοφθαλμίζοντας τον ουρανό στη σταύρωση Ψυχών μεμακρυσμένων σε πολική μοναξιά το πιο τίμιο, τη μορφή τους Σ΄αναγνωρίζω σιωπηλή την πέτρα πάσχοντας την απόγνωση που είναι επίκληση σε κάτι αθάνατο να συμπληρώνεις τη λέξη στο παλιό υπομένοντας στον πυρήνα της τη ζωή που προσπαθώ ΙΗ΄ Όσο περισσότερο αύξαινε η αποστροφή της για τους τρόπους της εξουσίας να τσαλακώνει τους ανθρώπους τόσο βαθύτερα έμπαινε στην Ποίηση βαδίζοντας μέρες ολόκληρες μέχρι να συναντήσει χρώματα συμβαίνοντας το παρόν με μεγάλα λουλούδια στην καρδιά και τόσο κάμποσο ουρανό που πολύ μάτωνε και το θεό παραπονευόταν σοβαρευόμενη ν΄αποτύχει θάνατο...

"Δεν ήταν η ντροπή αλλά ο φόβος που τον καταδίωκε....

Τα είκοσι ποιήματα της συλλογής έχουν γραφτεί σε δώδεκα πόλεις ή κωμοπόλεις, έξι χωρών (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Βραζιλία, Σενεγάλη) από τον Μάρτιο του 1920 έως τον Απρίλιο του 1922 (στο "Αδέσποτες σημειώσεις" δεν αναφέρεται ημερομηνία και τόπος συγγραφής, ενώ στο "Γιορτή στο Ντακάρ" δεν έχουμε ημερομηνία συγγραφής), και παρουσιάζονται εν είδει καρτ ποστάλ που για κάποιο λόγο ανακατεύτηκαν....

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ [Thomas Boberg] Ήταν την ώρα που βγαίνει ο ήλιος πάνω απ΄το σταθμό, έχω χάσει αποσκευές, τραίνο, κατεύθυνση, έχω χάσει τον μπούσουλα, πήγα στην πόλη, ήταν την ώρα που ο ήλιος καίει τους τρούλους, που η σκόνη μαστιγώνει τον κάμπο, που η φτώχεια τριβόταν στο φως, που ο κόσμος γονιμοποιείται στα σκατά, που δε θυμάμαι τι σκέφτηκα, τι έζησα, το τρένο έφυγε, οι νέοι έφυγαν, την περισσότερη νύχτα γρατζουνούσα σ΄έναν τοίχο, ήταν την ώρα που ήταν η ώρα να ξυπνήσεις, η αρρώστια ροκάνιζε γλυκές αναμνήσεις, πέρασα από ένα πάρκινγκ, είδα μια ταμπέλα, ήταν σκονισμένη, άσχημη, αηδιαστική, πίσω από την ταμπέλα υπήρχε ένα δωμάτιο, στο δωμάτιο ήταν ένας άντρας, ήθελε να πουλήσει κάτι, αγόρασα κάτι και ήπια ένα ποτήρι, μετά βγήκα έξω στο σούρουπο, αυτό απλωνόταν σε πλατείες και τρομαχτικές στιγμές, και γύρισα σ΄ένα δωμάτιο, το δωμάτιό μου, όμως ήταν άραγε δικό μου; Εκεί περίμενε ένα βαθύ και ερωτευμένο ραντεβού, αγκάλιασα το ραντεβού μου, είχα ξεχάσει ότι είχα ραντεβού, ένα άλλο βαθύ και όντως ερωτευμένο ραντεβού, είπα ότι το είχα ξεχάσει, είχα ήδη ραντεβού, και είναι εδώ στη γωνία, κλάψαμε, είπα, αλλά μπορώ να διαλέξω, είπε εκείνη, έτσι είναι....

...

...

Στους "Αιώνες" ο Ρίτβο περιστοιχίζεται από πρόσωπα σε ένα σύμπαν μέδουσα....

Ο "Μ", ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, ένας μυστηριώδης και αινιγματικός άνθρωπος, μόλις αποφυλακίστηκε για ένα αδίκημα, το οποίο είχε προκαλέσει αίσθηση στην κοινωνία όταν είχε τελεστεί....

"Γράφω για να ξεφύγω από αυτό που κατανοώ", έλεγε μια φωνή προς το τέλος του "Ritmo vegetativo" (2008), του δεύτερου μυθιστορήματος του Ραμίρο Κιντάνα....

ΒΡΑΔΥ ΜΟΝΑΞΙΑΣ Με τον καιρό το έχω αντιληφθεί: Η συνήθεια τού να σε ανακαλώ στη μνήμη, μπορεί να σταματήσει το βρασμό, στους κλιβάνους της πλήξης ....

...

...

ΦΩΝΗ Β΄ Κάθε βράδυ είναι εκεί και με κοιτάει....

...

Στο πέρασμά της από την αρχαιότητα στους σύγχρονους καιρούς και από τον παγανισμό στο Χριστιανισμό, η θρυλική Σαλώμη, συνοδευόμενη πάντα από το κομμένο κεφάλι του Ιωάννη, έχει υποστεί πολλές μεταμορφώσεις....