Εκάτη

Ρωγμές, κλυδωνισμοί και ασυνέχειες, μέρος αναπόσπαστο της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι φυσικό να βρίσκουν ποιητική διέξοδο, ιδιαίτερα όταν συμβαίνουν ξαφνικά και πολλές φορές χωρίς αναστρέψιμη δυνατότητα...

Ο Καΐρης υπήρξε μια από τις πιο φωτεινές φυσιογνωμίες της εποχής του...

Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και παρακλήσεις προς εμένα από όλα τα πλευρά, παρά τις ογκώδεις διαδηλώσεις, συλλαλητήρια και πορείες για την επανέκδοση του βιβλίου «Η Ανα-γκαιότητα της Γλώσσας», παρά τη λαοθάλασσα που σχηματιζόταν κάθε φορά έξω από κάθε πα-λιοβιβλιοπωλείο που τυχόν είχε κάποιο ξεπεσμένο αντίτυπο του ανεξάντλητου έργου μου, παρά την αποστολή σε μένα απειλητικών γραμματίων, παρ’ όλα αυτά και άλλα τόσα παρόμοια, παρέ-μενα επί σειρά ετών ανένδοτος και ανέκδοτος για την επανέκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου, το οποίο είχε φτάσει να πουλιέται στην μαυρισμένη αγορά σε μηδενική ατιμία, ενώ παράλληλα λειτουργούσε και σαν κρυπτονόμισμα στις διεθνείς συναλλαγές! Αλλά ως πότε θα άντεχε η αν-θρώπινη φθίση μου; Έτσι, τελικά, υποχώρησα σε όλες αυτές τις πολυάριθμες και πολύπλευρες πιέσεις και με αφά-νταστη ευκολία και απροκάλυπτη προθυμία έδωσα την αναγκαστική συγκατάθεσή μου για την επανέκδοση του αλήστου μνήμης βιβλίου, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η μόνη σταγόνα βροχής στο διψασμένο για το συγχωρεμένο πόνημά μου πλήθος ήταν η αναδημοσίευση στο αφιερωμένο σε μένα τεύχος υπ’ αριθμ...

Αστράκια ψητά Έλα, πάμε να φάμε...

«...

«Ἐκτός τῆς ἰδιαίτερης πνευματικῆς, ἀλλὰ καὶ ἡ γενικώτερη ἐθνική, ἃς ποῦμε, συγγένεια, μὲ ὠδήγησε στὴ μετάφραση τοῦ Μωρεάς...

Η ΑΛΗΘΕΙΑ Κάποιοι μού είπαν πως γέλασες, άλλοι πως τα χείλη σου σμίξαν, εγώ όμως ξέρω την αλήθεια: είχες ανέβει σ’ ένα ατίθασο άλογο ντυμένη με τ’ άσπρο φουστάνι, κρατούσες γερά τα ηνία και μιλούσες με νότες και χρώματα και τ’ άλογο χλιμίντριζε λυσσασμένα, τίναζε δυνατά τα πίσω πόδια, ρουθούνιζε ανήμπορο να πετάξει, κι εσύ λικνιζόσουν ανάλαφρη, χάιδευες με τους μηρούς τα λαγόνια, γεμάτη γύρη και ανθοπέταλα...

Οὐδεμία ὑπῆρξε πόλις τῆς ἀρχαιότητος περὶ ἧς καὶ ἐν ᾗ τοσαῦτα ἐγράφησαν, ὡς αἱ Ἀθῆναι˙ καὶ ὅμως ἡ τοπογραφία αὐτῶν πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς εἰσέτι ἀνεξακρίβωτος, καὶ εἰς πολλὰ τῶν πρωτί-στων αὐτῆς σημείων σκότει περιβεβλημένη, ὃ ηὔξησαν μᾶλλον ἢ ὅτι διεσχέδασαν πολλάκις αἱ εἰκασίαι τῶν νεωτέρων, πρὸ πάντων δ᾽ αἱ προτεινόμεναι κατὰ θεωρίας μὴ στηριζομένας εἰς ἀκρι-βῆ αὐτοψίαν...

Το επίγραμμα, πολύ μάλλον το ερωτικό, που συμπυκνώνει στο εσωτερικό του ορισμένες από τις βασικές αρχές της ποιητικής γραφής, όπως η αφαιρετικότητα, η λιτότητα, η μεταφορική έκφρα-ση, η δραματικότητα, δείχνει καθαρά τον τρόπο με τον οποίο το ανθρώπινο αίσθημα μετουσιώ-νεται αίσθημα ποιητικό...

Η ΑΓΩΝΙΑ ...

«Ο χρόνος στο ποτάμι» είναι το πλέον πρόσφατο ποίημα του Περουβιανού ποιητή, καθηγητή πανεπιστημίου, μεταφραστή και λογοτεχνικού κριτικού, Ρικάρδο Σίλβα-Σαντιστέμπαν (Ricardo Sílva-Santisteban)...

Μέσα από τους δρόμους, τα σοκάκια και τα αδιέξοδα νοητικά περάσματα μιας Σεβίλλης που υποδηλώνει διαχρονικότητα, ο κεντρικός χαρακτήρας αυτού του μυθιστορήματος του γνωστού ποιητή, δοκιμιογράφου, ισπανιστή και μεταφραστή Στέλιου Καραγιάννη, κινείται μπροστά και πίσω στο χρόνο στο μυθιστόρημα Ημερολόγιο ενός Παλιάτσου...

Τα ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ σύγχρονα και διαχρονικά, τα οποία αποτελούν την ύλη του παρόντος λογο-τεχνικού-δημοσιογραφικού βιβλίου, επιλέχτηκαν από την 6μηνιαία έκδοση υπό μορφή εφημερίδας Τα Φραγκάτα Κεφαλλονιάς, την οποία εκδίδω κάθε Ιανουάριο και Ιούλιο και εν πολλοίς συγγράφω...

Κέρατα που γυρίζουν σε κάθε λόφο...

Στο βιβλίο «Η Sunny προσπαθεί να απαλύνει μια πληγή», η Juana M...