Βλέπω τον κύβο ρούμπικ φαγωμένο

Δράκος ή παραμύθι για τα καλά παιδιά Δεν έχω κότσια να σε γράψω, Δράκε δεν είναι πως φοβάμαι τα ερπετά μήτε τους εφιάλτες είναι το κράμα αυτών των δυο μαζί όπου σημαίνει χρόνος ή μ άλλα λόγια πέφτουμε σ αστραφτερό γκρεμό Με βάση τον δικό μου σωματότυπο κι αφού δεν καταδέχομαι αλεξίπτωτο γνωρίζω πως θα σκάσω στο κενό στις 23:05 ακριβώς αυτού του αιώνα σίγουρα κι άκουσε τι θα γίνει τότε: Θα σπάσει η κλεψύδρα στο κεφάλι μου ποτάμι η άμμος απ τη μύτη μου η άμμος, λέω, οι αναμνήσεις μου από τ αυτιά μου, λέω, ποταμός η Ελένη ο Μπαμπάς μου η Μικαέλα μου και θα σε πνίξουνε ρε πούστη Δράκε...