Δεξιά και αριστερά κείμενα στα Νέα

Με τον τίτλο "Outre tombe" (Πέραν του τάφου) ο Γιώργος Βέλτσος αποφάσισε να δημοσιεύσει την "αλληλογραφία" που κράτησε με τον Γιώργο Χειμωνά τα 20 χρόνια της φιλίας τους....

Ο άντρας και η γυναίκα αυτή/ που υποχωρούν κάτω από άσπρη άμμο/ σαν σε αμμόλουτρα ιαματικά/ με τα κεφάλια έξω/ με μπουκωμένο στόμα/ κοιτάζονται εκστατικά/ ξέροντας απ ανέκαθεν/ πως λειτουργεί το χώμα/ και πως χαϊδεύει πειστικά/ η σπάθα του Θανάτου/ Εκτείνει ο ένας τη ματιά/ Κερδίζει η άλλη χρόνο/ Και με κοντές αναπνοές/ πάνε και βασιλεύουν....

ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΠΟ ΒΗΘΑΝΙΑΣ Έλα να βυθίσεις το χέρι σου στο στέρνο Τον λίθο βάλε στη θέση της καρδιάς κι άσε τους σκύλους γύρω να λυσσάνε Μη την πετάξεις Κυρίως μη τη σφραγίσεις σε σκεύος ιερό Χριστός δεν είμαι να πλένουνε τα πόδια μου μ αρώματα Δεν κρέμομαι επί ξύλου Ποτέ δεν διπλασίασα ψωμιά Ενώπιον ξένων τα ποιήματά μου στιχουργώ Εις ώτα ξένων τραγουδώ τραγούδι φώκιας Υποπτεύομαι όσους πατάνε τα νερά συνδιαλέγονται με τους νεκρούς καλώντας τους νεκρούς να εγερθούν ενώ μυρίζουν Δεν είμαι εγώ η ανάσταση και η ζωή Απ την πλευρά του Λαζάρου για ησυχία εκλιπαρώ Κοιμάμαι Πέντε οργιές βαθύτερα απ τον ύπνο Πέντε φορές ψηλότερα απ τον αφρό...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

Όλα τα έργα του Βέλτσου (ποίηση, θέατρο, δοκίμιο, αρθρογραφία) είναι, σε διαφορετικό βαθμό, φροντισμένα αποσπάσματα μιας έν προόδω αυτο-βιο-γραφίας....

-...

-...

Άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "Τα Νέα" από το 1997 ως το 2001....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

Έγραψα την "Αυτοκρατορία" μέσα στο αδιέξοδο του χρόνου....

Στο νέο θεατρικό έργο του Γιώργου Βέλτσου, που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα, πρωταγωνιστεί η Μάγκντα Γκαίμπελς, η γυναίκα του διαβόητου υπουργού προπαγάνδας του Χίτλερ Γιόζεφ Γκαίμπελς, εξιδανικευμένο πρότυπο συζύγου και μητέρας στη ναζιστική Γερμανία, που σκότωσε τα έξι παιδιά της πριν αυτοκτονήσουν με τον άντρα της στο μπούνκερ το 1945....

...

Αύγουστος μήνας στη Μύκονο Πόσο ακόμα δικός μου; Πόσο Αύγουστος; Στην υποθαλάσσια επικράτειά μου, απ’ το κλειστό μου παράθυρο πίσω απ΄ το τζάμι του κάπτεν Νέμο σε εντοπίζω παρά τις μεταλλάξεις σου στο διαθλασμένο φως ενός βυθού δικού μας Σε βλέπω στις σκοτεινές σου περιοχές με τους αστερίες και τα θαλάμια ψάρι στο οξυπύθμενο αγγείο με κομμένο λαιμό...

Σκηνή....

...

...

Ποιητική συλλογή, στην οποία, εν είδει εισαγωγής, προτάσσεται το κείμενο: Η Βρεφοδόχος....

Έγραψα τη "Μεταγωγή" για τον "λαό των νεκρών" εμψυχώνοντας κι εγώ με τα κατάλοιπα της ζωής μου το λεγόμενο "θέατρο του θανάτου", ώστε να μπορώ να συνεχίσω να οικτίρω το θέατρο μιας ψυχαγωγημένης ζωής που μου πασάρουν οι περισσότερες Σκηνές....

"Ημερολόγιο ενός αθέατου εγκλεισμού -ο Ελύτης θα έλεγε Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου- γιατί όλοι μας, τις σκληρές μέρες του φετινού Απρίλη, σκεφτήκαμε έγκλειστοι τους στίχους του ποιητή από το ομώνυμο έργο του: "Ξημερώθηκα έχοντας διατρέξει την ιστορία του θανάτου της Ιστορίας, ή μάλλον την ιστορία της Ιστορίας του θανάτου (και αυτό δεν είναι λογοπαίγνιο)"...

«Είσαι» του είπε «το πορτρέτο σου χωρίς το φως να απλώνεται στον πίνακα χωρίς την αμεροληψία του ζωγράφου Είσαι το ποίημα της στιγμής που απλοποιήθηκε σ’ ένα βιβλίο Η βιβλιοθήκη είσαι και τα γηρατειά μαζί Συμπέρασμα ανύπαρκτου συλλογισμού ανάμεσα σ’ εσένα και σ’ εμένα»...

[Παλαιότερα, έξω και μέσα στο νοσοκομείο υπήρχε, κάτω από έναν κυανούν σταυρό, η ένδειξη: ΗΣΥΧΙΑ] Ησυχία, διότι η ακρόαση της μουσικής εδώ είναι ανυπεράσπιστη...

(ΣΑΝ) ΠΟΙΗΜΑ ...

Πριν γράψω ποιήματα –πολύ παλιά–, είδα κατάματα τον Αυγερινό, ακριβώς εδώ...

Δεν μου χαρίστηκε ο χρόνος...

Με τον κλητικό τύπο της μετοχής «υπεσχημένη», προσδιορίζεται εδώ η Μεταπολίτευση ώστε να τονιστεί αυτό που μας αναλογεί: ότι αυτό που μας έχουν υποσχεθεί (το υπεσχημένο) δεν έχει συμβεί ακόμη...

Το γέρας απονέμεται ως έπαθλο —αλλά και ως το μέγιστο λάφυρο— στο γήρας, όχι μόνον όταν συνεχίζει να γράφει, αλλά και όταν γράφοντας «πειράζει» τη γραφή...

Τρία αρχαιόθεμα σχέδια για τρεις τραγωδίες, τρεις δηλαδή μεταγραφές και τρεις εφαρμογές των «τρόπων» της ελληνικής γλώσσας – με όλο τον οφειλόμενο σεβασμό στους τραγικούς, αλλά και με την αναπόφευκτη προδοσία από τη μετανεωτερική εποχή μας, τη μουσική της και το θέατρό της...