Ελένη

Ο Ευριπίδης είναι ο τρίτος της τριάδας των μεγάλων ποιητών της δραματικής ποίησης της αρχαίας Ελλάδας. Χαρακτηρίζεται ρεαλιστής συγγραφέας, καθώς δίνει τους χαρακτήρες των προσώπων των έργων του όπως είναι περίπου στην πραγματικότητα, και "από σκηνής φιλόσοφος", επειδή αντιμετωπίζει στοχαστικά τα θέματα που επεξεργάζεται. Από το πλούσιο έργο του μας σώζονται ένα "σατυρικό δράμα", ο "Κύκλωψ", και δεκαοκτώ τραγωδίες: "Άλκηστις", "Ανδρομάχη", "Μήδεια", "Ηρακλείδαι", "Ιππόλυτος", "Εκάβη", "Ικέτιδες", "Ηρακλής μαινόμενος", "Τρωάδες", "Ιφιγένεια η εν Ταύροις", "Ηλέκτρα", "Ελένη", "Ίων", "Φοίνισσαι", "Ορέστης", "Βάκχαι", "Ιφιγένεια η εν Αυλίδι", "Ρήσος". Η συνολική επεξεργασία του έργου έγινε με την επιμέλεια του φιλολόγου Θ. Γ. Μαυροπούλου. Κάθε τόμος περιλαμβάνει: πρόλογο του εκδότη Κωνσταντίνου Ζήτρου, εισαγωγή του συγγραφέα στην αρχαία ελληνική δραματική ποίηση και στον ποιητή, το αρχαίο ελληνικό κείμενο, τη μετάφρασή του, τα φιλολογικά σχόλια για το έργο, την ανάλυση του έργου, θέματα - ερωτήματα για περαιτέρω επεξεργασία του κειμένου, ανθολόγηση του έργου, βιβλιογραφία σχετική με το έργο και ευρετήριο όρων και ονομάτων.