Φαίδρα

Τέσσερα θεατρικά έργα που γεννήθηκαν από την αγάπη του συγγραφέα για το θέατρο και από μια έντονη ψυχική ανάγκη που δεν γινόταν να εκφραστεί αλλιώς. Τέσσερις διαφορετικές όψεις της ανθρώπινης κατάστασης, με κοινό άξονα την ηθική δοκιμασία, το πάθος και τη μοναξιά. Στον «Κρατούμενο», ένα πολιτικό έγκλημα δεν διαπράττεται λόγω ηθικής αναστολής του αυτουργού. Εκείνος, ωστόσο, τιμωρείται σαν να το είχε διαπράξει, ενώ στο βάθος λανθάνει μια συνομιλία με τους Δαιμονισμένους του Ντοστογιέφσκι. Στη «Φαίδρα», ο κλασικός μύθος του Ιππόλυτου προσεγγίζεται από μια σύγχρονη προοπτική, ανατέμνοντας το δίλημμα του αθέμιτου ή απαγορευμένου έρωτα και των ολέθριων συνεπειών του. Τα δύο τελευταία έργα στρέφονται στην αξιοπρέπεια της μοναξιάς. Στο «Δεν θα είμαι μόνη», à la Coetzee, μια ώριμη συγγραφέας υπερασπίζεται την αυτονομία της απέναντι στη φροντίδα των παιδιών της. Στον «Ωρολογοποιό», ένας ηλικιωμένος άνδρας παραμένει ασυμφιλίωτος με την απώλεια της αγαπημένης συντρόφου του, καθώς η φωνή της εξακολουθεί να αντηχεί επώδυνα στη συνείδησή του. Έργα για όσα δεσμεύουν τον άνθρωπο και για όσα δυσκολεύεται να αποχωριστεί.