Αναπόφευκτα στη ζωή λειτουργεί ο προορισμός. Η απέναντι όχθη. Το φθάσιμο εκεί δε γνωρίζουμε ποια συγκίνηση εντέλει θα μας φέρει. Τι είναι, όμως, η απέναντι όχθη; Η άλλη πλευρά, κάτι με θετική υπόσταση ή ένα άπιαστο όνειρο; Εγώ και η απέναντι όχθη. Δύο σημεία, μια απόσταση που πρέπει να καλύψουμε. Όσο την προσδιορίζουμε, τόσο πιο άγνωστη γίνεται σ’ εμάς. Πάντοτε εμείς και το άλλο ή εμείς και ο άλλος, πάντοτε εμείς και η άγνοιά μας. Όμως θα ανησυχούμε, γιατί ίσως η δραστηριότητά μας δεν εξαρτάται μόνο από εμάς αλλά και από τον άλλο και την απορία μας, αν πήραμε τον δρόμο που έπρεπε στο δίστρατο. Η εύνοια της απέναντι όχθης εκδηλώνεται από τον τρόπο που την είδαμε.
