Η αρχαιολογία του αποχαιρετισμού

Παλένκε, 1952. Μια υγρή, αποπνικτική ζέστη διαποτίζει τη ζούγκλα. Ο αρχαιολόγος Αλμπέρτο Ρους Λουιγιέρ επιβλέπει την πρόοδο των εργασιών στον Ναό των Επιγραφών. Χρειάστηκε να περιμένει τέσσερα χρόνια για να ολοκληρώσει την αποστολή του και να ρίξει φως στον αρχαίο κόσμο των Μάγια. Όταν η πόρτα που είχε παραμείνει σφραγισμένη για πάνω από δώδεκα αιώνες ανοίγει, τον οδηγεί στο κέντρο του Κάτω Κόσμου, εκεί όπου βρίσκεται ο τάφος του Πακάλ του Μέγα, του ισχυρού ηγεμόνα των Μάγια στο Παλένκε. Η Ρακέλ, αφηγήτρια της ιστορίας, θα συναντήσει στη Λισαβόνα τον Κλάουδιο Ρους, τον μικρότερο γιο του Αλμπέρτο. Οι δυο τους αναπτύσσουν μια αμφίσημη φιλία με κοινό στόχο τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος για τη ζωή του αρχαιολόγου. Μέσα από μνήμες, ιστορικά ντοκουμέντα, χαρές και απογοητεύσεις, διαγράφεται μια πορεία από το Παρίσι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι την Κούβα και το Μεξικό του 20ού αιώνα. Καθώς ανασυνθέτουν τη διαδρομή του Αλμπέρτο, έρχονται αντιμέτωποι όχι μόνο με τα ερείπια ενός αρχαίου πολιτισμού, αλλά και με το πικρό αίσθημα της απώλειας. Ένα μυθιστόρημα για μια συγγραφέα που επιχειρεί να ανακαλύψει τον δικό της δρόμο μέσα από τα ερείπια της ζωής των άλλων.