Η δαχτυλήθρα και το αστέρι

«Θες να γίνουμε φίλες;» «Ναι, θέλω πολύ!» «Δε με φοβάσαι που είμαι τόσο διαφορετική, από όλους εσάς;» «Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο» «Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!» «Κι αν χαθούμε;» «Τότε θα ζήσουμε». Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα. Αγγελίνα Στεργιοπούλου Ψυχολόγος –Παιδοψυχολόγος