Η Μνημοτεχνία είναι η τέχνη της απομνημονεύσεως. Ο Χρυσόστομος γαλουχημένος από την κλασική Ελληνική παιδεία, γνωρίζει την τέχνη αυτή και την αξιοποιεί στο κήρυγμά του. Ακουστικές ειδητικές τεχνικές και άλλα μνημοτεχνικά μέσα εντοπίζονται σε όλη την έκταση του έργου του. Η μνημαγωγία του Χρυσοστόμου δεν αποσκοπεί στην μετάδοση γνώσεων, αλλά στην εγχάραξη των Θείων διδαγμάτων στην συνείδηση των ακροατών του. Η μνήμη και η λήθη έχουν πνευματικό περιεχόμενο και η χρηστικότητά του υπερβαίνει το στενό πλαίσιο της μεθοδικής γνωσιολογίας. Στόχος του Οικουμενικού Διδασκάλου είναι ο καρδιακός ενστερνισμός του κηρύγματος, ούτως ώστε η ανθρώπινη μνήμη να ανατροφοδοτείται από τα βιώματα της εν Χριστώ μορφώσεως και κυρίως από την ευχαριστιακή ανάμνηση της Θυσίας του Υιού και λόγου του Θεού.