Η ποιήτρια ανταποκρίνεται σε ψυχολογικές εμπειρίες που εστιάζονται στη συνειδητότητα της στιγμής, αναζητώντας κυρίως το συναίσθημα, θετικό ή αρνητικό, και την πηγή του. Η συνειδητότητα της στιγμής μάς σπρώχνει σε βαθύτερες ανεπαίσθητες εσωτερικές καταγραφές, οι οποίες όμως συχνά ξεφεύγουν από την προσοχή μας, αφήνοντάς μας φτωχότερους. Δείγμα γραφής: Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΣ ΣΚΕΨΗ: Βουβός κρότος Έσπασε τη θάλασσα Θρυμματίστηκε σαν βάζο Τόσο εύκολα σπάει η θάλασσα; Ούτε η θάλασσα σπάει Ούτε εμείς με το πρώτο.