Ο επιθεωρητής

Σε μια μικρή πόλη της Ουκρανίας, η ζωή κυλάει ήσυχα κι αρμονικά, μέχρι που τα ήρεμα νερά της έρχεται να ταράξει ο καβγάς ανάμεσα σε δυο αξιοσέβαστους πολίτες....

Είναι το πιο ξέφρενο σε ρυθμούς έργο του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα, μια φαρσοκωμωδία καταστάσεων, όπου σε κάθε σκηνή εμπόδια εμποδίων ανατρέπουν τις ανατροπές, θέμα των "παικτών" είναι η χαρτοπαιξία και η χαρτοκλοπή, που φτάνει να γίνει εξαπάτηση ανθρώπων και εκμαυλισμός συνειδήσεων....

Όλα στο έργο του αιωρούνται, κινούνται, είναι πολυδιάστατα και παρ όλα αυτά τόσο πραγματικά! Ο Γκόγκολ είναι ο πρώτος που έδειξε πώς παίζοντας ανάμεσα στο φανταστικό και στο εξωπραγματικό μπορεί ωστόσο ένα έργο να είναι απόλυτα ρεαλιστικό, και αντίστροφα, ένα έργο με φαινομενική αντανάκλαση της πραγματικότητας να στερείται ρεαλιστικού πνεύματος....

Ο Νικολάι Γκόγκολ, γνωστός από τον "Επιθεωρητή", το "Ημερολόγιο ενός τρελού" και τον "Τάρας Μπούλμπα" είναι ο συγγραφέας που θαυμάζει πολύ ο Τσέχωφ και τον θεωρεί τον οξυδερκέστερο κοινωνικό συγγραφέα στη Ρωσία των αρχών του 19ου αιώνα....

Στο έργο του "Νεκρές ψυχές" ο Γκογκόλ σατιρίζει ανελέητα τους τσιφλικάδες και τους δημόσιους λειτουργούς του τσαρικού καθεστώτος της εποχής του....

Το κλασικό αριστούργημα του κορυφαίου Ρώσου δραματουργού, που πρωτοπαίχτηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1836....

"....

Τα τρία έργα του συγγραφέα που τόσο αγαπήθηκαν, συχνά ανεβαίνουν στα θέατρα όλου του κόσμου με μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό....

-...

-...

-...

Κανείς δεν θυμόταν πότε είχε μπει στο υπουργείο ο Ακάκι Ακακιεβιτς και ποιός τον είχε συστήσει....

Έξι νουβέλες του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα, άλλες πασίγνωστες, όπως "Το ημερολόγιο ενός τρελού" και "Το παλτό", και άλλες άγνωστες, όπως "Ο Βίι" και "Το πορτρέτο"....

Πατέρας του χρυσού αιώνα του ρωσικού πεζογραφικού ρεαλισμού, ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ όρισε πρώτος το περίγραμμα του λογοτεχνικού τοπίου της πατρίδας του....

Πόσο "ζωντανή" θα πρέπει να είναι μια αναπαράσταση σ ένα έργο τέχνης; Πόσο πιστά θα πρέπει ν αποδίδει ο ζωγράφος τη φύση και ποιους κινδύνους μπορεί ν αντιμετωπίσει; Ο Γκόγκολ, πότε με σατιρική και πότε μ εξομολογητική διάθεση, δίνει απάντηση σ αυτά τα ερωτήματα πλέκοντας μια ιστορία μυστηρίου γύρω από ένα αινιγματικό πορτρέτο, που αλλάζει διαρκώς χέρια, ξυπνώντας στους κατόχους του αλλόκοτα συναισθήματα....

Παρότι η ιστορία αυτή του Νικολάι Γκόγκολ πρωτοδημοσιεύθηκε το 1835 -αφού η τσαρική λογοκρισία ανάγκασε τον Γκόγκολ να αλλάξει σε εννέα σημεία το αφήγημά του- ακόμη και σήμερα παραμένει μία τρομερή παραδοξολογία....

Αξιότιμε κύριε,rnτο πράγμα είναι ξεκάθαρο....

Πόσο "ζωντανή" θα πρέπει να είναι μια αναπαράσταση σ ένα έργο τέχνης; Πόσο πιστά θα πρέπει ν αποδίδει ο ζωγράφος τη φύση και ποιους κινδύνους μπορεί ν αντιμετωπίσει; Ο Γκόγκολ, πότε με σατιρική και πότε μ εξομολογητική διάθεση, δίνει απάντηση σ αυτά τα ερωτήματα πλέκοντας μια ιστορία μυστηρίου γύρω από ένα αινιγματικό πορτρέτο, που αλλάζει διαρκώς χέρια, ξυπνώντας στους κατόχους του αλλόκοτα συναισθήματα....

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ Είπαν πως έρχεται ο διευθυντής....

Το "Ημερολόγιο ενός τρελού" είναι το μόνο έργο του Γκόγκολ που είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, τονίζοντας έτσι την επιθυμία του συγγραφέα να έχει ο αναγνώστης την εμπειρία της ψυχικής αποδιοργάνωσης του ήρωα της ιστορίας από πρώτο χέρι, χωρίς την απάλυνση της σκληρής πραγματικότητας μέσω του λόγου ενός εξωτερικού αφηγητή....

Σε μια από τις πιο διάσημες λεωφόρους της παγκόσμιας λογοτεχνίας, τη λεωφόρο Νιέφσκι, εκτυλίσσονται παράλληλα δύο φαινομενικά ερωτικές ιστορίες και ο Νικολάι Γκόγκολ βρίσκει την ευκαιρία να μας μιλήσει για τον ιδανικό έρωτα ενός ρομαντικού ζωγράφου και τον σαρκικό πόθο ενός ρεαλιστή υπολοχαγού....

Το "Παλτό", το οποίο γράφτηκε από τον Νικολάι Γκόγκολ μεταξύ 1839 και 1841 και δημοσιεύθηκε το 1842, μας παρουσιάζει έναν από τους πιο συγκινητικούς χαρακτήρες στη λογοτεχνία: τον Ακάκιο Ακακίεβιτς Τσαρουχόφ, υπάλληλο στη χαμηλότερη κλίμακα της πολιτικής διοίκησης, ο οποίος είναι εξοργισμένος με την κοινωνική αδικία και την εγωιστική αδιαφορία των ισχυρών και πλουσίων και του οποίου το πεπρωμένο είναι να είναι ένας "ασήμαντος άνθρωπος"....

Το βιβλίο περιέχει τ...

Ένας φουκαράς υπάλληλος έχει ένα µεγάλο όνειρο: να αποκτήσει ένα παλτό...

Ο Γκόγκολ άρχισε να γράφει τα Παντρολογήματα ήδη από το 1833...

Το 1847 εκδίδεται με τίτλο Επιλεγμένα αποσπάσματα από αλληλογραφία με φίλους αυτό που χαρακτηρίστηκε ως το πιο παράξενο βιβλίο στην ιστορία της ρωσικής λογοτεχνίας...

Μια μοναδική, τρυφερή Χριστουγεννιάτικη ιστορία όπου ο σιδεράς Βακούλα στην αγωνιώδη προσπάθειά του να κερδίσει την καρδιά της πανέμορφης Οξάνα, πολεμά με τον διάβολο, τους δαίμονες και την κακιά μάγισσα, φτάνει μέχρι την Αγία Πετρούπολη, στο μυθικό παλάτι της Μεγάλης Αικατερίνης, και γοητεύοντας την τρομερή τσαρίνα, δέχεται, από τα ίδια της τα χέρια, το δώρο που τη νύχτα των Χριστουγέννων θα χαρίσει στην αγαπημένη του...

Στο έργο του "Νεκρές ψυχές" ο Γκογκόλ σατιρίζει ανελέητα τους τσιφλικάδες και τους δημόσιους λειτουργούς του τσαρικού καθεστώτος της εποχής του....

Η ιστορία εκτυλίσσεται σ’ ένα απομακρυσμένο πανδοχείο της Ρωσίας, ανάμεσα σε δεινούς χαρτοπαίχτες, καθένας από τους οποίους αναζητά το επόμενο θύμα του. Αλλά δεν θα είναι τόσο απλή υπόθεση.

Οι «Νεκρές ψυχές» είναι το μοναδικό και πολύ σημαντικό για την Παγκόσμια Πεζογραφία μυθιστόρημα του Νικολάι Γκόγκολ...

Στο πρώτο πεζογραφικό έργο του Νικολάι Γκόγκολ, στις ιστορίες που συνέλεξε ο μελισσοκόμος Ρούντι Πάνκο, το λαϊκό παραμύθι συναντά την τραγωδία, το χιούμορ συμπορεύεται με τον σκοτεινό θρύλο, το βλάσφημο εμπαίζει το ιερό, η λαϊκή γλώσσα αναμετριέται με την υψηλή λογοτεχνία, η πραγματικότητα μπλέκεται με το φανταστικό και η κωμωδία εναλλάσσεται με τον τρόμο...

Ο Γκόγκολ δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος συγγραφέας...

Όταν η πραγµατικότητα αρχίζει να λιώνει και η φαντασία παίρνει το πάνω χέρι, γεννιέται η πιο επικίνδυνη µορφή αλήθειας: αυτή που βλέπει κανείς µέσα από µάτια διαταραγµένα...

Μερικά έργα δεν γράφονται...

Τρεις κλασικές ιστορίες του Νικολάι Γκόγκολ για τη μοναξιά, την τρέλα και τον παραλογισμό της κοινωνίας...