Η έρευνα για την ιστορία της Νεοελληνικής Εκπαίδευσης έχει προχωρήσει, τα τελευταία χρόνια, σημαντικά. Αποτελεί γενική διαπίστωση, όμως, ότι ενώ αξιοποιήθηκαν τα επίσημα κείμενα και οι νομοθετικές ρυθμίσεις, μένουν αναξιοποίητες πηγές που καταγράφουν την καθημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών. Τα παιδαγωγικά περιοδικά που κυκλοφόρησαν κατά το 19ο αιώνα αποτελούν σημαντική πηγή για τη διερεύνηση των παραμέτρων αυτών και την αποτύπωση πλευρών της εκπαιδευτικής πρακτικής που φανερώνουν την υλοποίηση ή μη των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας και τη ρεαλιστικότητα της εκπαιδευτικής πολιτικής. Παράλληλα, τα περιοδικά αποτελούν το βήμα συζήτησης και προβληματισμού για τους παιδαγωγούς και εκπαιδευτικούς της εποχής και στις σελίδες τους καταγράφεται η εξέλιξη της παιδαγωγικής θεωρίας στην Ελλάδα, οι βασικότεροι εκπρόσωποι των διάφορων ρευμάτων και τάσεων, καθώς και οι επιδράσεις από τις ευρωπαϊκές χώρες.