Ποιήματα 1969-1999. Ντίνος Σιώτης

Ο Ιάσων, παρά τη φαινομενική ακινησία, παρά τη ρουτίνα που σκέπαζε σαν προστατευτική κουβέρτα τις προθέσεις του και τους στόχους του Γραφείου Ενημέρωσης, ήταν εν γνώσει του γεγονότος ότι είχε μια καρέκλα στην οποία καθόταν, αλλά πάνω σ αυτή την καρέκλα, μέσα σε τούτο το γραφείο, ένιωθε ότι βρισκόταν σε άλλο πλανήτη, ότι ένα αστρικό φως φώτιζε τα πάντα, ότι ο ίδιος ήταν απρόσωπος και πάνω απ αυτή την καρέκλα παρατηρούσε και θεωρούσε τα πάντα που συνέβαιναν γύρω του, ως εν τη απουσία του....

Έχοντας πειστεί ότι «ο κόσμος είναι αυτός που είναι κι εμείς είμαστε αυτοί που είμαστε», ο Ντίνος Σιώτης, στη συλλογή αφηγημάτων του High Life, αναχωρεί από τον κόσμο του μύθου και της πραγματικότητας και γράφει ένα καθαρά ονειρικό βιβλίο....

Ποιήματα γραμμένα σε βαπόρια, λεωφορεία, αεροπλάνα, αεροδρόμια, λιμάνια, καφενεία, γραφεία, σπίτια, στη Βοστόνη, τη Νέα Υόρκη, την Αλαμπάμα αλλά ως επί το πλείστον στην Αθήνα και την Τήνο....

-...

-...

Τα ποιήματα του Ντίνου Σιώτη ανατρέπουν πάντοτε με ένα κοφτερό χιούμορ τα κοινότυπα....

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ Λίγο πριν έρθει η καταιγίδα λίγο πριν θαμπώσει το γυαλί λίγο πριν πέσουμε στην παγίδα ας φάμε τα ψάρια με τα λέπια ας ρίξουμε σωσίβιο στο μέλλον ας στρώσουμε στην πόρτα το χαλί....

Στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε "Οι ποιητές θα χουν πολύ δουλειά", έγραψε η βραβευμένη με το Βραβείο Νομπέλ Πολωνή ποιήτρια Βισουάβα Σιμπόρσκα....

-...

Ο ημιτελής κύκλος από το Στένσον Μπητς της Καλιφόρνιας έως την αναγκαστική προσθαλάσσωση αεροσκάφους της Ολυμπιακής, ενώ πλησιάζει την Ελλάδα, είναι το κουβάρι από όπου ξετυλίγονται τα Δέκα χρόνια κάπου....

Περιεχόμενα - Δεν ήξερα - Ζοφερό μέλλον - Ο γάιδαρος - Εμπρηστές (Ι) - Εμπρηστές (ΙΙ) - Στη φωτογραφία - Πολύ φοβάμαι - Κοίταζα - Μιλάω - Η φρίκη του πρωτοσέλιδου - Οι ειδήσεις στις οκτώ - Ξενοδοχείο η Αϋπνία - Πολιτική προς Τασία - Πυρκαγιά - Συνδιαχείριση κρίσης - Η Κασσάνδρα - Η πύρινη λαίλαπα - Είδα - Η ώρα του λύκου - Αντιγράφοντας - Η μελωδία του πρωινού - Το λεύκωμα - Πού πηγε η φύση - Σβήσιμο....

-...

ΟΛΟΙ Μας περιμένουν όλοι εκεί που τους αφήσαμε· στο χιονισμένο κάδρο· στο χαραγμένο απ’ τη στέρηση τοπίο· οι καμπάνες της τηλεόρασης χτυπάνε για να βγουν όλοι έξω· να δουν πού φυτέψανε το σπόρο που ξυρίζει τις ειδήσεις· να υποδεχθούν όλοι μαζί τον υποψήφιο φόβο· το ψύχος που δαγκώνει· το χρόνο που νυχτώνει· το ριάλιτι που ματώνει· όλοι στην πλατεία· εκεί που τους αφήσαμε· να πνίξουμε τον αδίστακτο καιρό· Τα ποιήματα της παρούσης συλλογής (εξαιρούνται ένα του 2014 και ένα του 2015) γράφτηκαν τον Σεπτέμβριο του 2009, ένα μήνα μετά τις βιβλικές, δασικές πυρκαγιές που κατάκαψαν την Ελλάδα και ένα μήνα πριν τις πρόωρες εκλογές της 4ης Οκτωβρίου που έβγαλε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου, έναν ασκό που σήμανε την απαρχή της απαξίωσης Ελλάδας και Ελλήνων εις το διηνεκές....

Σε έναν κόσμο ρημαγμένο από τις αυταπάτες και την εικονική πραγματικότητα, η συλλογή "Ωροσκόπια νεκρών" είναι ένας διάλογος μεταξύ ζώντων και τεθνεώτων, όπου οι ζωντανοί λένε τα πάθη τους στους νεκρούς και οι νεκροί τα λάθη τους στους ζωντανούς....

...

...

Εχθρός ο ιός, ο εγκλεισμός, ο εκφοβισμός, εχθρά η μοναξιά, η απανθρωπιά, η υπερβολική ανεμελιά, εχθροί οι μικροοργα-νισμοί, οι παγκόσμιοι οργανισμοί, οι πολιτικοί, οι απολιτικοί, τώρα που δεν ξέρουμε αν ο κόσμος που ονειρευόμαστε είναι καινούργιος ή παλιός: νά ο αθέατος εχθρός...

Το Σχεδόν αύριο είναι ένα ποίημα μέσα σε ένα άλλο ποίημα...

Το Διάσημο ποίημα δεν γράφτηκε αδιάλειπτα, αλλά σε ασυνεχείς, εναλλασσόμενες, διακοπτόμενες δόσεις, από τον Απρίλιο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2024, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, τη Βό­ρειο Αμερική και σε μέρη όπως καφενεία, εστιατόρια, αεροδρόμια, λιμάνια, ξενοδοχεία, ταξί, λεωφορεία, βαπόρια, σε βεράντες και αυ­λές, στο διαμέρισμά μου στην Αθήνα και στο σπίτι μου στην Τήνο...

Ο ποιητής Ντίνος Σιώτης, πολλαπλώς ζήσας και περιπλανηθείς για πολλά χρόνια στη Νέα Υόρκη, στη Βοστόνη, στο Σαν Φρανσίσκο, στo Οντάριο και στο Κεμπέκ του Καναδά, οργανώνει ένα μεγάλο συνθετικό έργο για την Αμερική, όχι τη γνωστή και προβλέψιμη ήπειρο των επεμβάσεων, αλλά την αφανή χώρα της κριτικής σκέψης, της λογοτεχνίας, της εκδοτικής κίνησης, του βιβλίου, των ΜΜΕ, της τεχνολογίας, της τζαζ, του σινεμά, των προσώπων που χάραξαν τις τέχνες και τα γράμματα και των πνευματικών ιδρυμάτων στα οποία θριαμβεύουν η έρευνα και το πνεύμα...

Αυτά εδώ τα ποιήματα του Ντίνου Σιώτη για τη Γάζα αντανακλούν τη φρίκη μιας υπό εξέλιξη γενοκτονίας και την αγωνία όσων νοιάζονται για τον άμαχο πληθυσμό της...