Πώς ν’ αντικρίσεις το ουράνιο τόξο αν πριν δεν δακρύσει λιγάκι το σύννεφο; Πόσο ν’ αδράξεις της στιγμής την αξία αν δεν στραγγίσει πρώτα όλος ο χρόνος της; Πώς να μυρίσεις το μπόι του έρωτα αν το δικό σου εγώ μόνο γεύεσαι; Πόση να μοιράσεις έγνοια κι αγάπη που ούτε τις είδες μηδέ τις απάντησες; Πώς να καρπίσει η ελεύθερη βούληση σ’ άγονο μισθωτό παζάρι τρόμου; Πώς να ψιλοκεντήσεις όνειρα εξεγέρσεων δίχως την ωμή βία της χρείας για ζωή;