Ιστορίες που ξετυλίγονται σ΄ ένα βιβλιοπωλείο, στο μετρό, σ’ ένα καφενείο, στο δρόμο, σ’ ένα τρένο και στις ράγες του, σε κάποια σπίτια, σ’ ένα γηροκομείο… Σε κάποιες από αυτές μπορεί να ανακαλύψουν οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες σε μια γωνιά τον εαυτό τους και να αναρωτηθούν αν θα μπορούσαν να είναι αληθινές, μεταφυσικές ή οι δικές τους ιστορίες...

Πόση ανακούφιση νιώθουμε όταν βλέπουμε αυτά τα οχήματα που αδειάζουν τους κάδους των απορριμμάτων στους δρόμους; Όταν μαζεύουν μ’ εκείνον τον χαρακτηριστικό θόρυβο της πρέσας τους τα σκουπίδια όλων μας; Παίρνοντας μαζί τους ό,τι βρώμικο πετάξαμε, ό,τι δεν χρειαζόμαστε πια; Κάπως έτσι και τούτο το βιβλίο, μάζεψε χρόνια τώρα, μπορεί και πάνω από δεκατέσσερα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βάρυναν τον κάδο της ψυχής μου και τα πήρε μαζί του...