Τον Ιούλιο θυμήθηκα το όνομά μου

Ένας χρόνος απουσίας, περιπλάνησης και σιωπηλής αναζήτησης. Μια γυναίκα, χαμένη στη μονοτονία της καθημερινότητας και παγιδευμένη στη θλίψη της, κάθεται μόνη στην πλατεία Μαβίλη. Εκεί, συναντά έναν αινιγματικό γέροντα – τον αποκαλεί Ρασπούτιν. Αυτή η αναπάντεχη συνάντηση θα την αναγκάσει να στρέψει το βλέμμα της σε άλλους αθέατους κόσμους. Αποφασίζει να κυνηγήσει ιστορίες. Παράξενες τροχιές ανθρώπων την παραμονεύουν σε μπαρ, σε λούνα παρκ, σε νοσοκομεία, σε νησιά και σε δρόμους που περνούν και χάνονται. Μέσα από ξένες ζωές, πλησιάζει τη δική της. Παλεύει να προχωρήσει. Tο όνομά της, εκείνο που είχε θάψει στη λήθη, αρχίζει σιγά σιγά να ξαναγράφεται μέσα της. Μια καθηλωτική νουβέλα για τη μοναξιά, την απώλεια και το παράδοξο χιούμορ της ζωής. Ένα βιβλίο για την ευαισθησία που μοιάζει με αδυναμία, αλλά κρύβει την πιο επίμονη δύναμη. Για την αδικία που δεν διορθώνεται, μα χωράει λίγη ομορφιά. Τον Ιούλιο θυμήθηκε το όνομά της. Όχι γιατί το είχε ξεχάσει… αλλά γιατί μόνο τότε κατάφερε να το αναγνωρίσει, κερδίζοντας συνάμα μια θέση στην ευτυχία.