EΝΑΣ AΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ έρχεται αντιμέτωπος με τον παραλογισμό της ύπαρξής του, σε αυτή τη σκληρή ανατομή της φήμης, γραμμένη από ένα ίνδαλμα της ιαπωνικής λογοτεχνίας...

OΛΟ ΤO EΡΓΟ TOY ΜΑΡΙΟΥ ΧΑΚΚΑ είναι ανθρωποκεντρικό και διέπεται από την αναζήτηση τού συγγραφέα για το «σωστό», το έντιμο, το ουσιαστικό υλικό της ανθρώπινης ζωής, το δράμα της ύπαρξης φιλτραρισμένο μέσα από κοινωνικές συμβάσεις, αντιθέσεις, φθαρτές ιδεολογίες –ή και όχι– και φυσικά τον χρόνο...

Οι φωτογραφίες του Πάρι Πετρίδη καταγράφουν τη βωβή αλλά εύγλωττη παρουσία των ζώων στον σύγχρονο κόσμο...

Ο κύριος Ρασίν ξυπνάει μια μέρα και βρίσκει την πολύτιμη αχλαδιά του λεηλατημένη, χωρίς ούτε έναν απ’ όλους τους πολυβραβευμένους καρπούς της...

Αυτό το βιβλίο είναι φόρος τιμής στο ταλέντο και το κουράγιο της Φάτμα Χασσόνα, της Παλαιστίνιας φωτογράφου που σκοτώθηκε 25 ετών από drone του ισραηλινού στρατού στο σπίτι της στη Γάζα...

ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΤΟ 1980, μέσα στη φτώχεια και την παρανομία, η Αμβέρσα, το πρώτο μυθιστόρημα του Ρομπέρτο Μπολάνιο, παρέμεινε αδημοσίευτη για εικοσιδύο χρόνια και εκδόθηκε μόνο λίγους μήνες πριν από το θάνατο του συγγραφέα...

TO ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΖΑΝ ΚΟΚΤΩ Τα τρομερά παιδιά εκδόθηκε το 1929 από τον εκδοτικό οίκο Grasset και αναγνωρίστηκε από τους κριτικούς ως το αριστούργημα του συγγραφέα...

Από τη διαφήμιση του μυθιστορήματος το 1954: «Για πρώτη φορά σε ελληνική εφημερίδα ένα αθηναϊκό αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο αγωνία, δράση και αίσθημα: Έγκλημα στα παρασκήνια...

Διεθνώς καταξιωμένο, με περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα σε κυκλοφορία, το κλασικό μυθιστόρημα του Ρέυ Μπράντμπερυ "Φαρενάιτ 451" είναι μια ιστορία για τη λογοκρισία και τους ανθρώπους που την αψηφούν -ένα βιβλίο εξίσου επίκαιρο σήμερα με την εποχή που πρωτοεκδόθηκε περίπου πριν από εξήντα χρόνια....

«Μέσα από αυτή την αναίσχυντη και χαμερπή ζωή, μια αθάνατη αλήθεια ξεπροβάλλει και φωτίζει τα πάντα»....

Πιστεύοντας ακράδαντα ότι η Κρεμαγιέρα είναι μια συσκευή που έχει να κάνει με την επεξεργασία γάλακτος και τη ζαχαροπλαστική (ή είναι κάτι σαν το κρεμόριο, ας πούμε, άσπροι κρύσταλλοι που προέρχονται από το κατακάθι του κρασιού, την τρύγα)· ότι το Ακρόμπαρο αναφέρεται σε μεθοριακό κυλικείο που αναδίδει μια ιδιαίτερη οσμή (barila)· η Πεταλούδα του Γκαζιού ότι είναι ένα είδος λεπιδόπτερου που ευδοκιμεί μέσα σε υγραέριο – κατά προτίμησιν στην ομώνυμη περιοχή του Λεκανοπεδίου· το Διαφορικό ότι σχετίζεται με τους λογισμικούς ρυθμούς μεταβολής των ποσοτήτων στα μαθηματικά· ότι η Μίζα αποκλειστικά με την πιστοληπτική ικανότητα δημοσίων λειτουργών· ότι ο Γρύλλος Μπουκάλας είναι ορθόπτερο έντομο ασφαλώς (ίσως και να συγγένευε με τον Παντελή…)・ο Τεμπέλης του Τιμονιού κάποιος αργόσχολος μεσογειακός οδηγός μεγάλων αποστάσεων· ο Κάβουρας πρώτη ύλη για γκουρμέ μακαρονάδα· και με τη βεβαιότητα πώς το Σινεμπλόκ συμμετέχει σε αλυσίδα κινηματογραφικών αιθουσών, όταν αναφέρθηκε από τον μηχανικό ως υπόλογος της βλάβης του αυτοκινήτου Μου ο μυστηριώδης Πολλαπλασιαστής, υπέθεσα πως είναι κάποιος απελπισμένος θρησκευόμενος, σαν τον Εκκλησιαστή, που επικρίνει υπεροπτικά τον κινητήρα, προσθέτοντας ενοχές στην ηθική του ακεραιότητα...

«Ολόκληρος ο κόλπος έχει μαυρίσει από τα κητώδη, ενώ τα δεκάδες πλοία που τα είχαν κυνηγήσει μέχρι εκεί σχηματίζουν συμπαγή κλοιό στην πλάτη τους, αδιαπέραστο, και για τα σόναρ τους τρομακτικό· οι άνθρωποι πάνω στα πλοία χτυπούν τα κήτη μέσα σ’ ένα πανηγυρικό πανδαιμόνιο, κουδουνίζουν καμπάνες και ροκάνες, φυσούν με σφυρίχτρες και μπουρούδες, σπρώχνοντας τα ζώα να φύγουν μπροστά και, σε λίγο, να ξεβραστούν στην ακτή όπου τα περιμένουν οι εκτελεστές»...

ΜΙA ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΝΗ σε ένα ακατάστατο δωμάτιο τηλεφωνεί στον εραστή της ο οποίος μόλις την άφησε για κάποια άλλη...

Ἡ δεύτερη ὀμορφιά, ὅταν ἡ λύπη σμίγει μὲ τὸ γαλάζιο τ᾽ οὐρανοῦ στὴν ἴδια εἰκόνα, tangled up in blue, κι ἀκούγονται ὅλοι οἱ κῆποι νὰ γιορτάζουν κι ὅλες οἱ λέξεις συνομολογοῦν : τὰ σύννεφα ποὺ γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο συνάζονται ὅταν δύει, τὰ ἰσκιώνει ἡ σκέψη τῆς θνητότητας τοῦ ἀνθρώπου, τὸ βλέμμα ποὺ δὲν παύει νὰ κοιτᾶ˙ καὶ τὸ βαθὺ γαλάζιο ποὺ ἀνασαίνει μαζί μας κι ὣς τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, τὰ φανερώνει ὅλα: τροβαδοῦροι τὴν ὀμορφιὰ ἑρμηνεύουν ποὺ δὲν βρῆκαν, μίμοι τὴν παριστάνουν, ἰδαλγοὶ φρουροῦν τὴ θύρα της, κι ὁ παντοπώλης ἀποκοιμήθηκε μὲς στ᾽ ὄνειρό του...

Το ''Γράμμα στον αδερφό Γιώργο Ιωάννου που λείπει χρόνια στη γκλαβανή'' είναι ανοιχτή επιστολή και παράλληλα τιμητική αναφορά του Θωμά Κοροβίνη, ενός από τους επιγόνους του, στην προσωπικότητα και στο έργο του εμβληματικού ιδιοσυγκρασιακού δημιουργού που άφησε το ισχυρό αποτύπωμά του (τη «στάμπα» του, όπως θα ’λεγε ο ίδιος) στα γράμματά μας...