Εκδόσεις Άνω Τελεία

Όταν κάθε καλοκαίρι τα παιδιά της πόλης πηγαίναμε στα χωριά μας, τα ξαδέρφια και οι φίλοι που ζούσαν μόνιμα εκεί είχαν πάντα κάτι να πουν· ιστορίες γι’ αγρίους, φαντάσματα, στοιχειά, νεράιδες...

IRIS-20 TO ONOMA TOY ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ...

Η Διδώ κι ο Αλέξανδρος, φίλοι απ'' το πανεπιστήμιο και συνάδελφοι πλέον, αφήνουν πίσω την καθημερινότητα της Αθήνας όταν δέχονται την πρόσκληση ενός καθηγητή να συμμετάσχουν σε ανασκαφή στη Θεσσαλονίκη...

Έτσι µαθαίνοντας τον...

Έτσι, ανάβω τα φώτα της πόλης Σαν ηλεκτρικό ρεύμα να χυθεί στα σπίτια Η συνείδηση της αναγκαιότητας Η αναγκαιότητα της συνείδησης Κι έπειτα θαρρείς περιμένω Σαν τραγούδι χωμένο στα συρτάρια της απόρριψης Να μυρίσει τάχα το δρόμο ο άνθρωπός μου Μακριά από σύμβολα κι άλλες πινακίδες νέον Μακριά από τον θεαματικό ανταγωνισμό Να χαράξει το δρόμο της επιστροφής στον εαυτό του...

Το πέρασμα ήταν γλυκό γυμνά όμως τα πόδια μας...

Μη φέρεις λουλούδια Φέρε άρβυλα — Τα λιώνω, περπατώντας δυναµικά να προφτάσω τη βιαστική ζωή µας Φέρε βινύλια να τα λιώσουµε µαζί Φέρε εσένα, τον αληθινό εσένα Με την ψυχή γυµνή, αν θες και το σώµα, και δώσε µου φιλί Με πόθο αληθινό...

τι είναι η ζωή παρά ...

Η συλλογή αυτή περιέχει σύντομα διηγήματα, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο κι οι αναγνώστες τους...

Για κάθε πράξη υπάρχει μια συντριβή...

Υπάρχουν όνειρα που μας παρασύρουν στην αθέατη πλευρά του εαυτού μας, νύχτες που μας βυθίζουν στο σκοτάδι τους...

Διάβασε το μήνυμα στο κινητό της άλλη μία φορά: «Τα χαρτιά με το γνήσιο της υπογραφής τα έδωσα στον Στέφανο...

Τα παραμύθια μου δεν έχουν δράκο, τους λείπει αυτό το κάτι...

Πέντε παιδικοί φίλοι, πέντε προσωπικές ιστορίες άλλοτε τεμνόμενες κι άλλοτε παράλληλες, συγκεντρώνονται στην οικογενειακή ταβέρνα Μπλε Άμμος με σκοπό να γιορτάσουν τα νέα ξεκινήματα στις ζωές τους...

Η δεύτερη ποιητική συλλογή της Ζωής Χατζηγεωργίου, η οποία περιλαμβάνει τριάντα ποιήματα και τριάντα χαϊκού...