Η πρόζα Τοπογραφίες/Τοπογραφές αποτελείται από πεζά κείμενα ποικίλης έκτασης...

Η Γιλά Μοσάεντ είναι μεγάλη Ποιήτρια, αρχετυπική και ανθρώπινη συνάμα, όχι για αυτά που συμβολίζει (το γεφύρωμα Δύσης κι Ανατολής, ως άλλη σύγχρονη Ευρώπη), αλλά γιατί πάσχει και συμπάσχει με όλα τα νοήμονα όντα...

Το μυθιστόρημα Ίχνη στα όνειρα είναι μια ιστορία που θα μπορούσε να μη θεωρηθεί καν μυθοπλασία, αλλά περισσότερο ένας σκληρός ρεαλισμός παρά ένα μυθιστόρημα του φανταστικού, που αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο οι επτά πρωταγωνιστές της...

Ο Μάκης, ένας ονειροπόλος νέος με φιλοδοξίες, στην αγωνία του να βρει μια εργασία, η μοίρα τον οδηγεί στο ξενοδοχειακό χωριό του Club Med, στο νησί του Ιπποκράτη...

Μια συγκινητική νουβέλα που διαβάζεται απνευστί...

Οι αγωνίες ενός μαθητή τρίτης Λυκείου σε καιρό πανδημίας, τα βιώματα μιας γυναίκας στην επαρχία, η σχέση με την οικογένεια και το τραγικό τέλος της, η απόδραση μιας ομάδας φίλων από την καθημερινότητα (ιστορία που έδωσε τον τίτλο στη συλλογή), οι ακροβασίες ενός ηλικιωμένου ζευγαριού και το τίμημα, η συγκίνηση ενός δασκάλου για τους μαθητές του, τα απρόβλεπτα στη ζωή μιας πολύτεκνης μητέρας και ο τρόπος αντιμετώπισής τους, τα μαθήματα Ιστορίας μιας φοιτήτριας στο φίλο της για το 1821 και τον Κολοκοτρώνη, οι προετοιμασίες και οι χαρές ενός γάμου, η άκρατη λατρεία και αγάπη των κατοίκων ενός νησιού για τη φύση και τις ομορφιές της και ο αγώνας τους για την προστασία της, η μοναξιά και τα προβλήματα ηλικιωμένων που ζουν χωρίς τα παιδιά τους, οι αναμνήσεις και οι σκανταλιές των αθώων παιδικών χρόνων...

Έχουν όντως τα πάντα στη ζωή ένα τίμημα; Ό,τι λάμπει τελικά είναι χρυσός ή κρύβει σκοτάδια; Οι Κατάρες είναι μια νουβέλα βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, και αναφέρεται στην ιστορία ενός νεαρού άνδρα, ο οποίος με τη ζωή που έκανε ήρθε αντιμέτωπος με τα παραπάνω ερωτήματα...

Στην τσέπη μου μέσα μυρίζει ρίγανη, φυτεία ολόκληρη από κάθε ως τώρα μου εποχή, κάθε κόκκος της κι άλλη μυρωδιά, όλες σ’ όλους η μία καλύτερη από την άλλη, η μια εποχή πιο δική μου εδώ τώρα από το μέλλον όπως φαίνεται, από την άλλη...

Θα ’ρθει κάποια μέρα… ανδριάντας η σιωπή των νεκρών θα υψωθεί τη λήθη τρυπώντας λουσμένη με αίμα...

Ο γρανίτης επιμένει κάτω από τα βότσαλα...

Αδιάλειπτη προσπάθεια αυτογνωσίας και διαφυγής από απρόβλεπτα αδιέξοδα, από γεγονότα φοβερά και πρωτόγνωρα και συντροφικότητας, φιλίας, ανοχής και στόχων υψηλών, έντιμων, ιδανικών...

Τα 23 διηγήματα που περιλαμβάνονται είναι σύντομα και περιεκτικά: το πιο σύντομο εκτείνεται σε μόλις μία σελίδα, το πιο μακροσκελές σε έξι, και είναι γραμμένα με απλό τρόπο, βαθιά αντίληψη και ποικιλία θεμάτων...

Αλληλουχία Επάλληλο...

Διψασμένοι καρτερούν να κοινωνήσουν από χείλη έρωτα και κόκκινο κρασί Ιχνογραφούν ταξίδια, γλέντια, ζωή, προσμένοντας την ανάκτηση της (επ)αφής Μελαγχολική ζεστασιά στην ψυχή τους σκέψεις εναγκαλισμών, ζωντανών συνευρέσεων Καθώς έμαθαν να ζουν το σήμερα, η αναβολή για ένα μακρινό αύριο σφυροκοπά την ψυχή τους Βυθίζονται Αντιστέκονται Αναδύονται Έχουν δίψα για ζωή...

Ξεχάσαμε τους εφιάλτες τα ουρλιαχτά το τρίξιμο της πόρτας το ύψος εκείνου με τα μεγάλα παπούτσια κάθε μέρα πληρώνουμε το χαλασμένο όνειρο γίναμε προειδοποιητικά πουλιά στους τοίχους ενωμένα από φόβο με τα φτερά μας κολλημένα όλο σκεφτόμαστε τον πατέρα και εκείνο το καράβι που μας λέγανε μικροί ότι δεν σταματάει με κανέναν καιρό...