«Καμία κραυγή οδύνης δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την κραυγή ενός ανθρώπου»...

Η αρχιτεκτονική είναι η πιο αναγκαία από τις τέχνες, πιθανώς η πιο αναγκαία για τη φυσική μας επιβίωση...

Yπάρχει πάντοτε η εκδοχή το μοιραίο να μην έχει, ίσως, περιστασιακό ένδυμα...

Ήταν µικρό και χνουδωτό – κουτάβι πόσο µοιάζει! Και τ’ ορφανό λυκόπουλο βοσκός στη στάνη µπάζει, να τ’ αναθρέψει σαν σκυλί µε τ’ άλλα του παρέα...

Τις τελευταίες δεκαετίες –κυρίως από τη δεκαετία του ’70 και ύστερα– οι αφηγήσεις που σχετίζονται με τους γέροντες-μοναχούς του Αγίου Όρους, και γενικότερα με τους γέροντες και τους στάρτσι, έχουν ευρύτατη διάδοση, και ο γεροντισμός έχει γίνει μία από τις πιο σημαντικές μορφές με τις οποίες εμφανίζεται ο θρησκευτικός λόγος στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης...

Μια πανδημία, μια επέτειος, μια εθνική επιτροπή (που λίγο, έως καθόλου, απέχει από την Επιτροπή 2021 για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση): άσπονδοι φίλοι κι επιστήθιοι εχθροί, όλοι γύρω-γύρω από τη δαιμόνια Πρόεδρο της Επιτροπής, βρίζονται κι αγαπιούνται, ψηλώνουν και κονταίνουν, γράφουνε και σβήνουνε, δένουνε και λύνουνε, ενώ ένα εθνικό όνειρο αιώνων ετοιμάζεται να πραγματοποιηθεί...

Στη Λίστα του Λεπορέλο καταγράφεται ο αριθμός των γυναικών που έχει αποπλανήσει ο Ντον Τζοβάννι στην ομώνυμη όπερα του Μότσαρτ...

Tο αστυνομικό είναι κάτι σαν το «ρεβόλβερ της λογοτεχνίας», εύχρηστο, να χωράει στην τσέπη και να βγαίνει όποτε το χρειάζεσαι: στην ουρά για το ταμείο (hold up!) ή το ΑΤΜ, στο μετρό όρθιος, στο αεροπλάνο, πριν ή μετά το sudoku, ή στην πλατφόρμα του σταθμού, λίγο αφότου τελείωσε μια (σοβαροφανής) σύσκεψη και λίγο πριν σε πάρει ο ύπνος...

Η επιλογή του τίτλου της παρούσας συλλογής φιλοσοφικών άρθρων Το Πεπερασμένο, το Άπειρο και ο Κόσμος έχει να κάνει με το γεγονός ότι η εννοιολογική αντιθετική παρουσία του «πεπερασμένου» και του «απείρου» διατρέχει σχεδόν όλα τα κείμενα χωρίς απαραιτήτως να αποτελεί το κυρίαρχο και κεντρικό σημείο της συγκεκριμένης διαπραγματευτικής στόχευσης...

Θα δεις, θα το φτιάξουμε στα μέτρα μας, καινούργιο θα το κάνουμε...

Η ερμηνευτική προσέγγιση που επιχειρείται σε αυτό το βιβλίο έχει τις καταβολές της σε μια διπλή εμπειρία του συγγραφέα...

«Tο ποιητικό βιβλίο του Xάρη Bλαβιανού, Adieu, διαφοροποιείται από τις παγιωμένες συμβάσεις της ποίησης μας των τελευταίων δεκαετιών...

Ένα μικρό παιδί έχει ένα… μεγάλο πρόβλημα! Πρέπει να διαλέξει χρώμα...

Ένα διόλου αξέχαστο ταξίδι με τον Υπερσιβηρικό και τριάντα τρεις ακόμα αφηγήσεις με άξονα την ιλαροτραγωδία του επουσιώδους και την αμφιλεγόμενη σοβαρότητα του ανθρώπινου βίου...

Ο εγκέφαλος δε μένει ποτέ ο ίδιος, πάντα αλλάζει...