Εκ μέρους Δε λείπει...

Ένα βιβλίο και 5 τραγούδια για τον Ιωάννη Καποδίστρια «Που πας; Σε ποιό χάος ετοιμάζεσαι να μπεις;» αναρωτιέται η παράσταση...

Ο Διαγωνισμός Μαγισσών ξεκινά! Μπορεί το Μαγισσάκι να φτιάξει την καλύτερη μαγική σκούπα και να κερδίσει; Μήπως είναι πολύ μικρή ακόμα και τα μαγικά που ξέρει είναι πολύ λίγα για να τα καταφέρει; Σίγουρα, θα προσπαθήσει με όλη της την ψυχή να πραγματοποιήσει το όνειρό της...

Ένα στρώμα με λεκέ, μια ρουλέτα στο κόκκινο, φλιτζανάκια στο μετρό της Αθήνας, πολύχρωμοι γερανοί σε καρφιά, ένα γαλάζιο τετράδιο, ένα χρυσό δόντι, μια φωτογραφία με ανάσα, ένα μπουκάλι στα ροζ, χιονονιφάδες με κραγιόν, ένα πιάτο από πάγο, σκοινιά για σωτηρία, ένα τηλεφώνημα για το τίποτα, κάλτσες κλόουν σε στόμα, μια πισίνα για μέτρημα, ένα ολόκληρο στη μέση, ένας τρελός φωταγωγός, μια ρίζα με πυξίδα και ένα σημάδι σε βάζο που εξαγνίζει το κακό στη σιωπή της Ικεμπάνα...

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου μέσα από τις ανιχνεύσεις, τις σκέψεις και τα όνειρα του μοναδικού κληρονόμου του...

Το «Ακόμα παιδί» είναι μια σπάνια συλλογή έμμετρων ποιημάτων, που ισορροπεί θαυμάσια όχι μόνο ανάμεσα στη σοβαρή και την αστεία πλευρά των πραγμάτων αλλά και ανάμεσα στην παιδική και την ενήλικη σοφία...

Το βιβλίο αφηγείται την ιστορία της ελιάς, που ήθελε να κρατά τους καρπούς της για τον εαυτό της...

-

Ένα όνομα...

Στα χέρια σας κρατάτε ένα όμορφο παιδικό παραμύθι που απευθύνεται κυρίως σε παιδάκια προσχολικής ηλικίας αλλά μπορεί να διαβαστεί εύκολα και από μεγαλύτερα παιδιά...

Στο αγαπημένο της χωριό, η μικρή Μαργαρίτα περνά τα πιο όμορφα καλοκαίρια της ζωής της στο πλευρό της γιαγιάς Περσεφόνης...

Η παρούσα συλλογή περιλαμβάνει είκοσι πέντε ποιήματα που προσεγγίζουν ζητήματα κοινωνικής και ιστορικής εμπειρίας: την αδικία, τον πόλεμο, τον ρατσισμό, την προσφυγιά και τις διακρίσεις...

Eνα μήλο σφηνώνει στο στόμα μου...

Ο Κώστας Λάνταβος, ποιητής πρωτίστως, αναζητά εδώ, στην ομόλογη καταφυγή του αφηγηματικού του λόγου, να βρει τις παράλληλες και επάλληλες συνιστώσες που τον ορίζουν εκφραστικά και να ξανακτίσει τον κόσμο που τον συνέχει μέσα από τη λειτουργία της μνήμης του...

…Σε ακολούθησα με τον τρόπο της αφήγησης όταν έφυγες, σε ακολούθησα με μικρούς και μεγαλύτερους αιφνιδιασμούς, σε ακολούθησα την ημέρα και σε ακολούθησα τη νύχτα, παντού...