Οι ερωτευμένοι ζουν τη στιγμή, οι υπόλοιποι το πέρασμά της Δεν φταις μόνο εσύ, για τα ερείπια φταίει και το φως...

Εκεί που έφτασαν, δεν γινόταν διαφορετικά! Ο Έκτορας δεν είχε δικαίωµα πια να παίρνει αποφάσεις...

Ο Κύπριος ποιητής Άγις Χαραλαμπίδης –της γλαφυρής γραφής και του λυρικού λόγου σε προηγούμενα έργα του– με εντυπωσιάζει αυτή τη φορά καθώς ρίχνει τα βέλη του σε Υπεύθυνους που δεν έχουν σχέση με την Ευθύνη, ή όσους θέλουν να υπηρετούνται μα δε νυπηρετούν (τα παλάτια τους αφιλόξενα), ή ρίχνουν τον άνθρωπο απροστάτευτο ή ενεργούν μετά την καταστροφή, ενώ κάποιους απογυμνώνει (εωσφόροι με αγγελικά πρόσωπα)...

Σαράντα τόσα χρόνια μετά το 1974, η Κυπριακή Δημοκρατία αποφάσισε να ταυτοποιήσει τα οστά όσων ασθενών του Ψυχιατρείου Αθαλάσσας σκοτώθηκαν κατά τον βομβαρδισμό του ιδρύματος από την τουρκική αεροπορία...

Τέσσερις νέες γυναίκες, άγνωστες μεταξύ τους, συναντήθηκαν...

Η ποιητική συλλογή «Άνθρωπος – Στοχασμοί και Αποχρώσεις – 180 χαϊκού» έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και την αέναη προσπάθειά του να νοηματοδοτήσει τη ζωή του...

Καθαρή φωνή που ρέει με τους παλμούς της εποχής και τους μετουσιώνει σε ποίηση...

-

Ο Ρυθμός και ο Αντί-ρυθμός δεν είναι δυο αντίθετα, δεν είναι μαύρο-άσπρο, σωστό-λάθος...

Ένα ταξίδι, ένας έρωτας, ένα όνειρο και η αναζήτηση για την αλήθεια...

Ο άνθρωπος από τη φύση του γεννήθηκε να ονειρεύεται...

Μου δημιουργεί ευχάριστη έκπληξη που μια νεαρή και ταλαντούχα Κύπρια ποιήτρια, η Κωνσταντία Φιλίππου, εκτός από τα ποιήματα Της ποιητικής, Της επίκαιρης στιγμής, Των εποχών και Της γης, εκφέρει φωνή για πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Κύπρο, για περιπέτειες και μελλοντικές συνέπειες ευρύτερα...

ΦΟΙΝΙΞ...

Ένα μυθικό πρόσωπο της πνευματικής και κοινωνικής ζωής στην μεταπολεμική Αμμόχωστο ήταν ο Ευάγγελος Λουίζος, αισθητής, εκδότης, που συνδέθηκε στα νιάτα του με την ομάδα Κατσίμπαλη, Καραντώνη, Ελύτη, Αντωνίου κ...

Σε πρωτοσυνάντησα στα στενά δρομάκια της Πενταλιάς, Αντώνη Οικονόμου, εκεί που γυρόφερνες τα βράδια με τον Ονήσιλο, τον Μπολιβάρ, τον Σπάρτακο, τον Ρήγα Φεραίο, τη Μαντώ Μαυρογένους, την Υπατία, τον Τσε, την Μπουμπουλίνα, τον Ηράκλειτο, τον Ροβεσπιέρο, τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, τον Αυξεντίου, τον ηγούμενο Γερμανό - τον παπα-Ανυπόμονο -, που γνώρισα κάποτε στον Αγάθωνα, το μοναστήρι του, τον Διονύσιο Σολωμό, τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, τον Βασίλη Μιχαηλίδη, τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι...