Κυπριακή λογοτεχνία

Χώρα μου είσαι Κι ας ήξερα ελάχιστα για σένα Ένα όνομα, μια διεύθυνση μια ταυτότητα επιτηδεύματος Μα μόλις σ'' αντίκρισα εκείνη μόνον τη στιγμή στο χίασμα το φοβερό του ανθρώπου και του κόσμου η άφραστη μου δόθηκε ομορφιά δώρο αναίτιο κι ας σωριάζονταν με πάταγο άνθρωπος, μαζί, και κόσμος θρύμματα ερημικά τριγύρω μου...

Η λεμονιά της Ρουθ δημιουργήθηκε μέσα από μια (αυτοεθνογραφική) εξερεύνηση του μυθολογικού μοτίβου της κατάβασης στον Κάτω Κόσμο, και μέσα από τη διάβαση ενός μεθοριακού τοπίου όπου κάθε σημείο εισόδου είναι ένα άλμα προς την αναδιάρθρωση του εαυτού...

Η απόπειρα βιασμού μιας γυφτοπούλας, σε έναν καταυλισμό Ρομά, ενθάρρυνε το θύμα να εγκαταλείψει την οικογένειά του...

ΜΝΗΜΗ Όταν νύχτωνε και πλέναν οι κοπέλες τα ντροπαλά τους στήθη γνέφαν στο φεγγάρι και του μιλούσανε...

«Η γης δεν έχει κρικέλια για να την πάρουν στον ώμο και να φύγουν,» είχε γράψει κάποτε ο μεγάλος Σεφέρης...

ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ σημαδεύτηκαν από μια διπλά ξεριζωμένη γυναίκα, την υπέροχη μάματσκά μου, που υπέφερε γιατί ήταν ξένη...

Μη φοβού, μονάχα αγάπα∙ τις αξίες σου, τον συνάνθρωπό σου, τον τόπο σου και τη Μεσόγειο, που σας φιλάει απαλά ολημερίς κι ολονυχτίς...

Όταν πλέκουμε ένα όνειρο, χρησιμοποιούμε το μυαλό μας σαν σμίλη και την ψυχή μας σαν κουβάρι...

Ένα βιβλίο ίσως να αποκτά κάποιο νόημα στα χέρια ενός αναγνώστη, αν μπορέσει με κάποιον τρόπο να τον ταξιδέψει σε καινούρια μονοπάτια σκέψεων και συναισθημάτων...

Η έκφραση «Χωριό Ποτέµκιν» (ρωσικά: по­тёмкинские деревни) περιγράφει ένα κατασκεύασµα που έχει στόχο να αποκρύψει την αλήθεια ή να εξωραΐσει µια κατάσταση...

Ο Κακός γεννιέται σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι στα στενά της Κυψέλης...

Παρίσι 1986...

Ο ποιητής Ευθύβουλος Ευθυβούλου μάς ταξιδεύει στην ποίηση του κόσμου...

Μία ρομαντική συγγραφέας φτάνει στην Αθήνα από ένα νησί, με απώτερο σκοπό τη λογοτεχνική της εξέλιξη και την αναζήτηση του έρωτα...

Η ερωτική τόλμη της γυναίκας, που ισοδυναμεί με κοινωνική και πολιτική ανταρσία, ξεσπά μπροστά στον αμήχανο άντρα ως απειλή...