Μάιος 1919...

Ένα κοριτσάκι κάθεται χάμω, σε μια γωνιά του υπνοδωματίου, με τα πόδια μαζεμένα και τα χέρια τυλιγμένα γύρω τους...

Στο μαγευτικό Γοργονήσι, οι Γοργόνες τραγουδούν, κολυμπούν και χαίρονται τη θάλασσα που αγαπούν...

Στην ιστορία αυτή, δύο αδέλφια, ο Τετέτος και ο Άρης, μπλέκονται σε μια περιπέτεια με στόχο να ανακαλύψουν τον θησαυρό που τους αποκαλύπτει ο Θαλασσόλυκος...

«Το ξέρεις πως είσαι διαφορετικός;» «Το ξέρω…» «Η διαφορετικότητα, Άρανολ, είναι αρετή...

Ο Πιτ δεν είναι σαν τους άλλους πιγκουίνους...

Η «Άβυσσος Εντός» δεν μιλά για σκοτάδι· μιλά μέσα από αυτό Κάθε ποίημα ανοίγει μια θύρα στο βάθος του εαυτού, εκεί όπου οι φωνές και οι σκιές συγκρούονται, σιωπούν και ξαναγεννιούνται ως φως Είναι μια διαδρομή από τη διάλυση στη μνήμη, από τον φόβο στην αποδοχή, μια τελετουργία λύτρωσης για όσους τολμούν να κοιτάξουν το κενό κατάματα και να αγαπήσουν τα κομμάτια τους Μέσα σε αυτές τις σελίδες, η άβυσσος δεν είναι τέλος· είναι καθρέφτης, δρόμος, φλόγα Η άβυσσος δεν είναι φόβος, είναι το βλέμμα που σε κοιτάζει...

Σκέψου µια φράση που δεν θα ειπωθεί ποτέ ένα διάλογο που δεν θα γίνει ποτέ γιατί θα λείπουν όλοι...

Ιστορία 1 Κάθε μέρα καθαρίζω περίπου χίλια τετραγωνικά μέτρα Και όταν βοηθάω τη συνάδελφο που τεμπελιάζει Μπορεί να φτάνω και τα χίλια πεντακόσια Τα γραφεία είναι πάντα σκονισμένα τα πατώματα μαύρα ειδικά όταν βρέχει Και πάλι μου μπήκε συνδετήρας στο χέρι Αυτός ο βλάκας έπαιζε πάλι με τους συνδετήρες του Καθαρίζω, σκουπίζω, σφουγγαρίζω στο τέλος πετάω πάνω από δυο σακούλες σκουπίδια Τις σέρνω περίπου εκατό μέτρα μέχρι τον κοντινό κάδο Από τις μεγάλες όχι τις συνηθισμένες Αν δε με ήξερε η γειτονιά θα νόμιζε ότι ξεφορτώνομαι δημόσιους υπαλλήλους Με συνδετήρες, το φαντάζεσαι; Το αστικό πότε αργεί πότε ίσα που το προλαβαίνω Στο σπίτι με περιμένει ο άντρας μου πάλι θα αρχίσει την πολυλογία του Είμαι κουρασμένη Ευτυχώς η πεθερά μου κλείνεται στο σπίτι τώρα Χειμωνιάζει Τα παιδιά μου είναι ακόμη μακριά Ας πάρω την κόρη μου ένα τηλέφωνο ο γιος μου βιάζεται να κλείσει Μου λείψανε! Μα μου λείπει και κάτι ακόμα Δεν ξέρω Κάθε φορά κάτι μου λείπει και εγώ το καθαρίζω...

Σκοπός της συγγραφέως μέσα από το βιβλίο της, είναι να οδηγήσει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι, στην ανυπότακτη σκέψη του μεγάλου Κρητικού, ιδωμένη μέσα από τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του: τη σύγκρουσή του με το σύστημα της θρησκείας της εποχής του, την υψιπετή σκέψη της Ἀσκητικῆς, την πίστη του προς την Ανάσταση και κυρίως το πρόσωπο του Χριστού που γοήτευσε και συγκλόνισε την ύπαρξη του συγγραφέα...

Παρά την πληθώρα βιογραφικών αφηγήσεων και πορτρέτων, που χρονολογούνται ήδη από την τελευταία περίοδο ζωής του Καβάφη, και που μοιράζονται την πεποίθηση ότι ο βίος του αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση του έργου του, δεν διαθέτουμε πολλές «καθαρές» βιογραφίες του ποιητή...

[...

Οι εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή, επανεκδίδουν τον τόμο με τα ποιήματά του, βασιζόμενες στην αντίστοιχη έκδοση των Πολιτικών και Λογοτεχνικών Εκδόσεων του 1963 που έγινε στην πολιτική προσφυγιά...

Στο Βουκουρέστι, στην Αθήνα το σώμα γίνεται μνήμη, πεδίο μάχης, εξομολόγηση...

Μια ιστορία έρωτα, σκοταδιού και αρχαίων μυστηρίων...