Με φόντο τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Κρήτη της δεκαετίας του ’20, το Sultani υφαίνει μια ιστορία μνήμης, απώλειας και αναγέννησης∙ μια ανθρώπινη αφήγηση για το πώς οι πληγές του ξεριζωμού μπορούν να γίνουν ρίζες νέας ζωής...

Αν υποτεθεί πως, ήθελε κάποιος να ορίσει τον ακρογωνιαίο (θεμελιακό) λίθο τής κριτικής-, (αυτός) θα συνοψιζόταν στην επισήμανση των ποιοτήτων εκείνων, που (παρά τα πολιορκητικά συμφέροντα, τής ανυποληψίας και τής εύνοιας), παραμένουν αμετάβλητα γνήσιες και αδιάφθορες, με την πνευματική και ηθική τους ταυτότητα, να συγκροτεί τον (καίριο) συμπαγή πυρήνα, τής αισθητικής τους συμβολής...

Το έγκλημα των Τεμπών δεν ήταν «ένα ανθρώπινο λάθος»...

Ο Σιμωνίδης ο Κείος χαρακτήριζε «τη μεν ζωγραφίαν ποίησιν σιωπώσαν, τη δε ποίησιν ζωγραφίαν λαλούσαν», βοηθώντας μας έτσι να αντιληφθούμε ότι οι ακουαρέλες που κοσμούν τη συλλογή αυτή ταιριάζουν αρμονικά με τα ποιήματα, καθώς με τους ανάλαφρους χρωματικούς τους τόνους μπορούν να μας ταξιδεύουν έμμετρα στις αμέτρητες όψεις της Άπω Ανατολής...

Η γοητεία του γυμνού ορίζοντα είναι η πέμπτη ποιητική συλλογή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Σκαθάρι...

Με αφορμή τους μαθητές ενός δημοτικού σχολείου, που ετοιμάζουν ένα αφιέρωμα στους Τρεις Ιεράρχες, ο μικρός αναγνώστης τους γνωρίζει καλύτερα μέσα από τα μάτια των παιδιών...

Παιδιά, έτοιμοι για ένα ταξίδι γεμάτο θαύματα; - Ανοίξτε το βιβλίο και ελάτε μαζί μας! Θα γνωρίσετε τις Νονές, τις πνευματικές σας μαμάδες, που σας λούζουν με Αγάπη και Φως...

Ακολούθησε την Μπέμπα και τον Μπόμπο και ανακάλυψε μαζί τους τον μαγικό κόσμο της ορχήστρας...

Ακολούθησε την Μπέμπα και τον Μπόμπο και ανακάλυψε μαζί τους τον μαγικό κόσμο του τσίρκου...

Ακολούθησε την Μπέμπα και τον Μπόμπο και ανακάλυψε μαζί τους τον μαγικό κόσμο της παιδικής χαράς...

Σε μια παράγκα κάπου σε μια πόλη, ο Χασάν δεν μπορεί να πιστέψει πως έχασε την αγαπημένη του! Του λείπει πολύ, την ψάχνει στα στενά δρομάκια σαν τρελός, την ονειρεύεται, μα η ελπίδα του να την ξαναδεί είναι μικρή κι εκείνος νιώθει πιο μόνος...

«Η Τέχνη του Haiku & της Tanka» ανοίγει για τον αναγνώστη μια πύλη σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος επιβραδύνεται και κάθε λέξη ανασαίνει τη δική της αλήθεια...

Μετά την Αμφισημία, έρχεται η Λαίλαπα...

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι αποπροσανατολισμένος...

«Χειμώνας Πάντα γνωρίζει Επιλέγει τη σιωπή Την εσωτερική κραυγή Καλύπτει στα λευκά και κρύβει τις ατέλειες Λείες επιφάνειες Αμόλυντες Αποστειρωμένες Παγερές Σαν τον θάνατο που φυλάει τσίλιες καθώς οι δείκτες κονταροχτυπιούνται σε έναν αγώνα που σίγουρα δεν μπορείς να κερδίσεις Καμουφλάζ… μέχρι την Άνοιξη Δεν γίνεται να κρύβεσαι για πάντα Κάποια στιγμή, θα με βρω» Μετά τον καιρό των κοινωνικών αποστάσεων σε καφέ, μετρό, λεωφορεία, ουρές αναμονής, ο τίτλος της ποιητικής αυτής συλλογής θα μπορούσε να αναγράφεται σαν λέξη «επανοικειοποίησης» όλων, όσα χάσαμε ή αλλοιώθηκαν, σε τοίχους της πόλης, δίπλα στα βασανίζομαι, οι άλλοι είσαι εσύ κλπ: εγγύτητα...