ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΝΗ Για τα πουκάμισα τα άδεια...

Πόσο διαφορετική ματιά θα είχαμε αν μπορούσαμε να δούμε τον εαυτό μας σαν έναν πίνακα ζωγραφικής· με τα πιο φωτεινά μας σημεία και τις μικρές ατέλειές μας...

Η Ναντίν είναι πολύχρωμη, όπως ακριβώς ένα ψηφιδωτό...

«Όταν τελικά καταφέραμε να μπούμε στο αυτοκίνητο, με κάλτσες στραβές και μπερδεμένα κορδόνια, πήγαμε να τραβήξουμε τις ζώνες, μα κι εκεί κάτι δεν πήγαινε καλά...

Η λαϊκότητα της κρητικής υπαίθρου συνομιλεί με τον λόγιο, υψηλό στοχασμό για τα μεγάλα ζητήματα της καρδιάς και του κόσμου...

Τι κάνεις για να νικήσεις έναν φόβο σου; Διστάζεις; Σου φαίνεται δύσκολο να τον αντιμετωπίσεις; Μιά τον κυνηγάς και μιά σε κυνηγάει; Τον κρύβεις ή τον κοιτάς κατάματα και βρίσκεις τρόπο να ξεφύγεις; Αυτή είναι η ιστορία ενός μικρού παιδιού που βρέθηκε απρόσμενα σε μια άλλη διάσταση με πολλά απρόοπτα, περνώντας μπροστά από έναν μεγάλο μαγικό καθρέπτη...

Μια μικρή χώρα γκρι, που την έλεγαν Γκρις, είχε παντού χρώμα γκρι...

«Ποιήματα για την απώλεια, την υπέρβαση και για εκείνο το κορίτσι...

Η Μαργαρίτα, στα εξήντα της χρόνια, ζει σχεδόν μόνη...

Η Αγάπη το καμαρωτό δέντρο, η Σοφοτάτη η κουκουβάγια, ο Αληθινός ο αρκούδος, η Μοναδική η ελεφαντίνα, η Αστραφτερή η αντιλόπη και ο Χαχανούλικος ο κούναβος, συναντιούνται σε μια Ομάδα Αγάπης, στην καρδιά του δάσους, με έναν κοινό σκοπό, να αγαπήσουν τον εαυτό τους και να βρουν φίλους...

Μπορεί μια χώρα να μην έχει όνομα; Και τι γνώμη έχουν γι’ αυτό τα πέντε άλογα με τα καλλιτεχνικά αυτιά; Κι αν γεμίσει ο ουρανός αερόστατα και κανείς δεν θυμάται γιατί; Μπορεί ένα βιολί να πάρει απόφαση πιο σοβαρή κι από τον Δήμαρχο; Κι αν οι γιαγιάδες αρχίσουν να κάνουν σούζες με τα καρότσια τους; Μια χώρα αλλιώτικη απ’ όλες τις άλλες! Ένα μέρος όπου οι πόλεις μιλούν τη γλώσσα της μουσικής, τα βιολιά διηγούνται ιστορίες και οι νότες πλέκουν φιλίες...

Η φιλοσοφία του απόλυτου υποκειμενισμού η –ιδέα ότι η ζωή διαδραματίζεται μέσα από το πρίσμα με το οποίο την αντιλαμβάνεται ο καθένας– αποτυπώνεται ανάγλυφα σε αυτό το μυθιστόρημα...

-

Ένα μικρό αστεράκι χάνεται από τον ουρανό και πέφτει σιωπηλά στη γη...

Ο Λάμπης και ο Μαξ, το παλιό του αρκουδάκι, είναι αχώριστοι φίλοι...