Τα "Υστερόγραφα" του Μίχου Κάρη αποτελούν μια σύντομη εκ βαθέων εξομολόγηση του συγγραφέα....

«Το πολύχρωμο πλήθος χαζεύει αργόσχολα, μια ψηλόλιγνη οπτασία με μακριά κυματιστή φούστα από ασπρόμαυρα βολάν κι ένα εξωφρενικό καπέλο στο πίσω μέρος του κεφαλιού σαν βεντάλια από πλερέζες εξαφανίζεται τρομαγμένη σέρνοντας απ το χέρι ένα δεκάχρονο παιδί που ουρλιάζει κλαίγοντας μόλις βλέπει το βίντεο στο χέρι μου, τρεις τέσσερις νεαρές με μακριές γαλανές φούστες με κόκκινα ζωνάρια και καπέλα-ρόδες κάρου σε μια φαντασμαγορία χρωμάτων σουλατσάρουν λικνιστές επιθεωρώντας προς γονιμότητά τους καχεκτικά αρσενικά....

Στο μυθιστορηματικό χρόνο ενός 24ωρου, ξετυλίγεται η ιστορία ενός νεαρού ζευγαριού που ζει τη φθορά του έρωτα ως τη στιγμή που μπαίνει στη ζωή τους σαν από μηχανής θεός μια άλλη γυναίκα, για να σώσει τη σχέση τους....

-...

Η γιαγιά στόλιζε το χριστόψωμο με κομματάκια σύκου ή καρύδια....

Ένας νέος που γίνεται απόβλητος του τόπου και της εποχής του....

Σκεφτείτε να βρεθούν κάποτε όλα τα πρώην ζευγάρια της γης στον Παράδεισο....

Στη διάρκεια της ζωής μας αλλάζουν οι ρόλοι....

Νάτος τώρα μπροστά μου ο μυστικός αστυφύλακας, μετά τόσα χρόνια, για να μου πει πως ξεπλήρωσε την υπόσχεσή του....

Από τις πρώτες της δειλές ματιές στον καθρέφτη, θυμόταν την παρουσία του....

Η σχέση που διατηρούμε με τα έργα τέχνης είναι ένα περίπλοκο ζήτημα, συχνά ανεξάρτητο από τη γνώση που έχουμε για τις πολιτισμικές και αισθητικές αξίες....

Στο βάθος το σκοτεινό κι αξεδιάλυτο, υπάρχει το μη επισκέψιμο από τους αδαείς, το κρυφό και μη αποκαλυπτικό για τους άσχετους, κάτι σαν "απαγορεύεται η είσοδος εις τους μη έχοντας εργασίαν"....

Λαθρέμποροι, φυλακισμένοι, τζογαδόροι, χαφιέδες, πατροκτόνοι, παιδιά συζυγοκτόνων, φονικές μάνες, ηττημένοι αντάρτες....

"Εκείνο το βράδυ, λοιπόν, κόσμος πολύς στριμώχνονταν στο χάνι και τα βλέμματα ήταν στραμμένα, εκτός από την Αλέλια που πάντα τα τράβαγε πάνω της, στον Όκκραλ, ένα ψηλό, σκοτεινό πραματευτή που μόλις το απόγευμα είχε φτάσει στην πόλη....

Έμελλε όμως σ αυτή την ταράτσα....