Ο Αίμων Εαυτού είναι πενήντα τριών ετών...

«Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που…»: η ιστορία του πολιτισμού μέσα από μία φράση...

Η Έλενα Χουσνή έχει την ικανότητα να αφουγκράζεται και να κατανοεί σε βάθος την ελληνική ψυχή, να ξεκλειδώνει κρυφές στοές στο μυαλό και στην καρδιά του αναγνώστη, να βουτάει χωρίς ενδοιασμούς στην αποτρόπαιη και σκληρή πραγματικότητα και να την εξαγνίζει με τη στακάτη και αριστουργηματικά δομημένη πρόζα της...

Οι οκτώ αφηγητές της συλλογής που κρατάτε στα χέρια σας θα μιλήσουν για ιστορίες εγκλημάτων: • Για μια μοιραία συνάντηση σε ένα σταθμό μετρό, για μια αιματηρή βεντέτα με παράπλευρες απώλειες, για μεταποκαλυπτικές συρράξεις εναντίων αδίστακτων εχθρών...

Μικρές Επικράτειες...

Ο Γιάννης Δημητράκης επιστρέφει με μια νέα συλλογή διηγημάτων και μας οδηγεί σε κόσμους όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται...

Τεχνητός δορυφόρος της Γης πάνω από σχολικό χάρτη, φάκελοι μνήμης από τον Εμφύλιο και την προσφυγιά, η κατατρόπωση του κυβερνητικού στρατού από την αφηνιασμένη Τζώνα, Ινδιάνοι και ποδοσφαιριστές στους δρόμους της Σόφιας, μαζώξεις και γλέντια σε ταβέρνες στη Θεσσαλονίκη, ζωγραφισμένα ουζμπέκικα κουπάκια και οι γάτες της Φιλιππούπολης, short stories και μονόλογοι έφιππων αγαλμάτων, μελλοθάνατοι Βογόμιλοι στην Πόλη, τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ, μυστηριακά μαγικά ταξίδια πολιτικών διασπάσεων...

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου παραμονεύουν δέκα ιστορίες μυστήριες, αλλόκοτες, σκοτεινές...

Άνθρωποι παράξενοι, γελοίοι...

«…Στο μεταξύ η κάψα του για τη θάλασσα φούντωνε...

Βίωνε μια ενόχληση ραγδαία αυξανόμενη από τα μύχια στην εξωστρέφεια του δέρματος: τα χαλάζια των δακρύων της τη γαργαλούσαν...

Εικοσιπέντε διηγηματάκια...

O κόσμος σείεται...

Καρτούτσο ξεροσφύρι, ήτοι ‘νταουλτζίδικα’, ήτοι, κύριοι, ο πότης πίνει χωρίς μεζέ...

Κοιτώντας τα δεδομένα, βέβαια, δεν βλέπω ξεκάθαρα συμπεράσματα, μόνο ενδείξεις και ερωτηματικά...