Θα έρχομαι με χαρά και οργή, σαν δεκαεξάχρονος ροκάς...

Πόσες φορές έχεις κοιτάξει πίσω σου για να σιγουρευτείς ότι είσαι μόνος στο σκοτάδι; Σε αυτή την ανθολογία 10 ιστοριών τρόμου, οι πρωταγωνιστές μας ανακαλύπτουν τι κρύβεται πίσω από τις πιο τρομακτικές επιλογές που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος...

Στο παρόν διήγημα η ζωή πέντε φίλων αναστατώνεται από ξαφνικές και αναπάντεχες εξελίξεις που τους αναγκάζουν να επανεκτιμήσουν τις σχέσεις τους και τον εαυτό τους...

Τρεις γυναίκες μοιράζονται την ίδια αυλή, για περισσότερο από τριάντα χρόνια, σε μια συνοικία της Θεσσαλονίκης...

Μια γυναίκα-σκιά γίνεται θάλασσα που πνίγει τους θύτες της...

είναι ακριβώς 12 μήν...

Ο ταμπουράς του Μακρυγιάννη είναι ένα αντιπολεμικό και αντιρατσιστικό διήγημα που βασίζεται σε ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα...

Δύο αδελφάκια παίζουν με την καθιστή αρκούδα, ενώ θα έπρεπε να διαβάζουν τα μαθήματά τους...

Η συλλογή διηγημάτων «Ανώνυμοι περαστικοί» επιχειρεί να θίξει πολλές παραμέτρους της ανθρώπινης ύπαρξης, σε σχέση πάντα με το ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον που αυτή βιώνει...

Η Δασκάλα Ε...

«Η ζωή, από την αρχή ως το φινάλε, είναι ένας ανυποχώρητος αγώνας σε ρινγκ», γράφει η Χαριτίνη Ξύδη στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της «Θηρία ανήμερα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος...

Δεκαεπτά ιστορίες που γεννήθηκαν από τα tweets ανώνυμων συγγραφέων της πλατφόρμας Χ, μας φέρνουν αντιμέτωπους με την αλήθεια της καθημερινότητας, την οποία πολλές φορές αποφεύγουμε να αντικρίσουμε...

Μέσα από τη συλλογή διηγημάτων «Η Βαλίτσα της φυγής» αναδεικνύονται οι ακραίες δυνατότητες του ανθρώπου, ο οποίος μπορεί να αλλάξει πορεία από τη μία στιγμή στην άλλη...

Ο Θέμης Παναγιώτου, με ειρωνεία, με περιπαιχτική διάθεση ή ύφος κωμικό, με σαρκασμό αλλά και συμπόνια, μιλάει για ανθρώπους που πρωταγωνιστούν σε πραγματικότητες, σε ενύπνια, σε κόσμους φαντασιακούς...

Περί ρόλων και ταυτοτήτων ο λόγος: ο καθένας –ο καθένας!– δικαιούται να αλλάζει πρόσωπα και προσωπεία, να διεκδικεί μια ταυτότητα ή πολλές, να είναι αυτό που μπορεί ή θέλει κάθε φορά να είναι κραδαίνοντας το πρωτοπρόσωπο είμαι, ανεξάρτητα από το ποιος ή τι στην πραγματικότητα είναι...