Εννέα «ιστορήματα» απαρτίζουν το τομίδιο, έκαστο με το ανάλογο μερτικό της αλήθειας και του μύθου (ή ψεύδους)...

Η ΧΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Οι πάγοι τότε θα περικλείουν και θα στενοχωρούν την άσκημην ανθρωπότητα και θα συσσωρεύεται ο κόσμος στην ζώνη της γης που λίγος ήλιος θα θερμαίνει ακόμα και όπου η τεχνική βλάστηση χλωμά θε να χαμογελάει...

Το πλήρωµα του χρόνου Οχλοβοή, οδοιπορικό και σθένος...

«Ωχ, μωρέ Μόμω… ωχ, μωρέ Μόμω!» (Ωχ, μωρέ κορίτσι… ωχ, μωρέ κορίτσι!) την έπαιρνε στη ζεστή αγκαλιά της η Ντρόνω, τη μοσχοβολιστή...

Είκοσι πέντε διηγήματα, που τα συνέχει η τρυφερή ματιά στον κόσμο...

Στην Ερμούπολη του 1832 ένας μύθος γεννήθηκε και πλανιέται ακόμη...

Οι περισσότεροι λένε πως με τα λάθη μαθαίνεις αλλά προσωπικά δηλώνω υπέρμαχος του αντίθετου...

Όταν η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα και η Ιστορία δίνουν απλόχερα ων ουκ έστι αριθμός αφορμές, η σουρεαλιστική αποτύπωσή τους από την πένα ενός ικανού λογοτέχνη φέρνει στο προσκήνιο τις πιο απρόβλεπτες και παράδοξες εκδοχές της ζωής...

Τριάντα μικρά διηγήματα γεμάτα αναμνήσεις και νοσταλγία...

Πέρασμα μέσα από το χρόνο, μέσα από τον πόνο...

ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ, ήμουνα συνεσταλμένη, δε μιλούσα με αγνώστους, το απέφευγα, μόνο στη θάλασσα ξανοιγόμουν, εκεί έβρισκα και το θάρρος και τα λόγια και τις λέξεις, μιλούσα καθαρά, μελωδικά, τραγουδιστά, σαν το πουλάκι της αυγής πάνω στο σύρμα, και ένα μικρό ψεύδισμα που είχα χανόταν, και ένα τραύλισμα και μια ταχυλογία της ντροπής και αυτή χανόταν, την έπαιρνε το κύμα μακριά, αλλά όχι στον αγύριστο, γυρνούσε μετά μαζί μου στο σπίτι, με ακολουθούσε με το βρεγμένο μαγιώ της και την πετσέτα, κρεμόταν πάλι με το μανταλάκι στα χείλη και στη γλώσσα μου, και κολυμπούσα με τις ώρες, εδώ, σε αυτήν τη Μυτίτσα, σε αυτά τα βράχια έμαθα να κολυμπώ σχεδόν από μόνη μου, μικρή μπήκα στα νερά, έπεσα από το βράχο και αυτό ήταν όλο...

Ιστορίες σχεδόν αληθινές για γονείς που, μετά το διαζύγιο, χώρισαν κι από τα παιδιά τους...

Άνθρωποι που βρίσκονται σε αδιέξοδο, άνθρωποι που κακοποιούνται, άνθρωποι που αυτοκαταστρέφονται...

Σκοτεινά συναισθήματα που έρχονται στο φως, μια εξομολόγηση πριν το τέλος, απαγορευμένα όνειρα, ταξίδια, εφιάλτες, προσωπικά και οικονομικά αδιέξοδα, απογοήτευση, φόβος, πόνος… Όλα κλεισμένα σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί μια νέα, αναθεωρημένη και επαυξημένη έκδοση της συλλογής διηγημάτων «Οι πρώτες σελίδες» που κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2012 από τις εκδόσεις “Σαΐτα”...

Χειρόγραφο που βρέθηκε από έναν μοναχό σε μια μποτίλια στα παράλια της Ισπανίας αποκαλύπτει την τραγική ιστορία του Leo Carampo, κουρσάρου που ζει σε εξωτικά και απόμερα νησιά τον 17ο αιώνα· η απόκοσμη φιγούρα του Μπααντόε απολαμβάνει την ηρεμία της ψυχής, «πράμα που [δεν] το βρίσκεις την πάσα στιγμή», μονάχα μετά θάνατον...