Οι περισσότεροι λένε πως με τα λάθη μαθαίνεις αλλά προσωπικά δηλώνω υπέρμαχος του αντίθετου...

Όταν η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα και η Ιστορία δίνουν απλόχερα ων ουκ έστι αριθμός αφορμές, η σουρεαλιστική αποτύπωσή τους από την πένα ενός ικανού λογοτέχνη φέρνει στο προσκήνιο τις πιο απρόβλεπτες και παράδοξες εκδοχές της ζωής...

Τριάντα μικρά διηγήματα γεμάτα αναμνήσεις και νοσταλγία...

Πέρασμα μέσα από το χρόνο, μέσα από τον πόνο...

ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ, ήμουνα συνεσταλμένη, δε μιλούσα με αγνώστους, το απέφευγα, μόνο στη θάλασσα ξανοιγόμουν, εκεί έβρισκα και το θάρρος και τα λόγια και τις λέξεις, μιλούσα καθαρά, μελωδικά, τραγουδιστά, σαν το πουλάκι της αυγής πάνω στο σύρμα, και ένα μικρό ψεύδισμα που είχα χανόταν, και ένα τραύλισμα και μια ταχυλογία της ντροπής και αυτή χανόταν, την έπαιρνε το κύμα μακριά, αλλά όχι στον αγύριστο, γυρνούσε μετά μαζί μου στο σπίτι, με ακολουθούσε με το βρεγμένο μαγιώ της και την πετσέτα, κρεμόταν πάλι με το μανταλάκι στα χείλη και στη γλώσσα μου, και κολυμπούσα με τις ώρες, εδώ, σε αυτήν τη Μυτίτσα, σε αυτά τα βράχια έμαθα να κολυμπώ σχεδόν από μόνη μου, μικρή μπήκα στα νερά, έπεσα από το βράχο και αυτό ήταν όλο...

Ιστορίες σχεδόν αληθινές για γονείς που, μετά το διαζύγιο, χώρισαν κι από τα παιδιά τους...

Άνθρωποι που βρίσκονται σε αδιέξοδο, άνθρωποι που κακοποιούνται, άνθρωποι που αυτοκαταστρέφονται...

Σκοτεινά συναισθήματα που έρχονται στο φως, μια εξομολόγηση πριν το τέλος, απαγορευμένα όνειρα, ταξίδια, εφιάλτες, προσωπικά και οικονομικά αδιέξοδα, απογοήτευση, φόβος, πόνος… Όλα κλεισμένα σε αυτό το βιβλίο, το οποίο αποτελεί μια νέα, αναθεωρημένη και επαυξημένη έκδοση της συλλογής διηγημάτων «Οι πρώτες σελίδες» που κυκλοφόρησε πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2012 από τις εκδόσεις “Σαΐτα”...

Χειρόγραφο που βρέθηκε από έναν μοναχό σε μια μποτίλια στα παράλια της Ισπανίας αποκαλύπτει την τραγική ιστορία του Leo Carampo, κουρσάρου που ζει σε εξωτικά και απόμερα νησιά τον 17ο αιώνα· η απόκοσμη φιγούρα του Μπααντόε απολαμβάνει την ηρεμία της ψυχής, «πράμα που [δεν] το βρίσκεις την πάσα στιγμή», μονάχα μετά θάνατον...

Το βλέμμα του στάθηκε για λίγο στο κενό...

25 διηγήματα του Σπύρου Γραμμένου...

Η Επανάσταση των ζώων πρωτοεκδόθηκε το 1931...

Άμα καταφέρεις να σηκώσεις ένα καρπούζι, μπορεί να σ'' αγαπήσει η μάνα σου; Και πόσα χρόνια κουβαλάς, άμα φορτώσεις στην πλάτη σου τον πατέρα σου; Κι αν πέσεις μες στο αυλάκι του πολέμου μπορείς να δεις αυτό που αγαπάς; Πώς γίνεται να κρύψεις μια κρυψώνα, φεύγοντας από τ'' όνειρο της Σμύρνης; Ή να ανταμώσεις τον Ιταλό σου που αγαπούσες στην κατοχή; Ένα παιδάκι που το δέρνουν, δέρνει κι αυτό τη θάλασσα...

Ένα φρούτο ερωτεύεται ένα αμφίβιο...

Ο Spencer φαινόταν σκεπτικός καθώς άκουγε...