Είναι ήσυχα τώρα...

Δεκατέσσερα σύντομα ...

«Ανάξια» ως επίρρημα ή ως επίθετο...

Το βιβλίο αποτελείται από τέσσερα διηγήματα με αναπάντεχη υπόθεση και εξέλιξη...

Σε έχει καλέσει ποτέ στο τηλέφωνο ο Γιατρός; Το σήκωσες; Θα σταματούσες δυο ποιητές καθώς αρπάζουν έναν άγγελο; Τι εντολές θα έδινες στην τεχνητή νοημοσύνη ώστε να δημιουργήσει το πιο απόκρυφο πορτρέτο σου; Σκέφτηκες ποτέ να στείλεις γράμμα στον άγιο Χάρο; Τι θα του ζητούσες; Θα μπορούσες να μετατρέψεις ένα φτηνό βιολί σε όργανο εξαιρετικής μαστοριάς με ένα δάκρυ; Τι θα έκανες αν έπρεπε να ανακρίνεις κάποιον που ζει με το ενδεχόμενο της αυτανάφλεξης; Θα έτρωγες ποτέ ένα μήλο, αν πάνω του κάθονταν αγαπημένοι νεκροί; Και, κυρίως, μπορεί ένας υπναγωγικός σπασμός να χωρέσει το τράνταγμα της ζωής σου; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από τις αφηγήσεις του βιβλίου...

Στο έργο αυτό, ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με μια ποικιλία διαχρονικών και σύγχρονων προβληματισμών, που αφορούν την πλειοψηφία των ανθρώπων...

Και βέβαια μιλάω...

Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη...

Οι «Σταλαγματιές» είναι μικρές ιστορίες, σαν στάλες νερού...

Θα έρχομαι με χαρά και οργή, σαν δεκαεξάχρονος ροκάς...

Πόσες φορές έχεις κοιτάξει πίσω σου για να σιγουρευτείς ότι είσαι μόνος στο σκοτάδι; Σε αυτή την ανθολογία 10 ιστοριών τρόμου, οι πρωταγωνιστές μας ανακαλύπτουν τι κρύβεται πίσω από τις πιο τρομακτικές επιλογές που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος...

Στο παρόν διήγημα η ζωή πέντε φίλων αναστατώνεται από ξαφνικές και αναπάντεχες εξελίξεις που τους αναγκάζουν να επανεκτιμήσουν τις σχέσεις τους και τον εαυτό τους...

Τρεις γυναίκες μοιράζονται την ίδια αυλή, για περισσότερο από τριάντα χρόνια, σε μια συνοικία της Θεσσαλονίκης...

Μια γυναίκα-σκιά γίνεται θάλασσα που πνίγει τους θύτες της...

είναι ακριβώς 12 μήν...