Ο Νίκος Μαργαρίτης στην πρώτη του συγγραφική απόπειρα μας συστήνεται με κείμενα που δεν ανήκουν σε συγκεκριμένο αφηγηματικό είδος...

Ελληνίδες, Αρμένισσες και Τουρκάλες περνούσαν τώρα βαδίζοντας η μια δίπλα στην άλλη σαν μια οικουμενική λιτανεία, απευθύνοντας, προς όσους επέμεναν στο εμβατή­ριο της εκδίκησης, τη γεμάτη πόνο αλλά και ελπίδα ικεσία για ειρήνευση μέσα στην κατάνυξη της απόλυτης σιωπής που απλωνόταν σ’ εκείνο το χωριό όπου οι γυναίκες έτρεχαν να ξεγεννήσουν η μια την άλλη με τις μπακιρένιες χύτρες γεμάτες με κοχλακιστό νερό και προσευχόμενες, οι μεν στα ελληνικά, οι δε στα αρμένικα και οι υπόλοιπες στα τούρκικα, στον ίδιο πολυεύσπλαγχνο Θεό...

Ο Έρωτας στους Τάφους, με σχέδια του Πάνου Βαλσαμάκη, πρωτοεκδόθηκε το 1943 στην κατοχική Αθήνα από τις εκδόσεις Πήγασος...

Ο Ανδρέας Μάριος – Σουσουρής επιστρέφει στην αγαπημένη του συγγραφική γειτονιά, αυτή των διηγημάτων...

-

Ο Αλέξανδρος Καλαμαράς είναι ένας μεσήλικας διατεθειμένος να ζήσει το όνειρο που δεν έζησε όταν ήταν μικρός: να γίνει συγγραφέας...

Η Ελένη είναι μια δεκαεφτάχρονη κοπέλα η οποία χάνει τους γονείς της σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα...

Απόψε μίσεψε ο Ταΰγετος...

Η απειλή μιας καινούργιας πανδημίας απλώνεται στον κόσμο...

Οι δρόμοι της Κυψέλης —οι περισσότεροι των οποίων φέρουν ονόματα νησιών— αποτελούν αγκυροβόλι για πολλά καράβια που φτάνουν από διάφορες χώρες...

Ποια είναι η γκροτέσκο μορφή που εμφανίζεται στην άκρη του πλάνου από τη μέρα της γέννησής σου και που όσο περνούν τα χρόνια, κάνει όλο και πιο αισθητή κι ενοχλητική την παρουσία της; Γιατί η γερόντισσα άστεγη στο βασιλικό κήπο αρνείται τα χρήματα και προσβάλλει αυτόν που της τα προσφέρει; Ποιο, άραγε, είναι το μυστικό της ευθυμίας και πώς η αφήγηση του ονείρου ταιριάζει ακριβώς με το yang της ζωής; Πόσες μάσκες έχουμε; Και πόσες απ’ αυτές έχουν ήδη γίνει δέρμα μας; Δώδεκα μικρές μαχαιριές που στάζουν στο γάργαρο ρυάκι της μνήμης και της φαντασίας· ρετουσάρουν τα περιγράμματα, χρωματίζουν τον παλμό...

Τετάρτη αργά τη νύχτα και κάποιος μετά από ένα δωδεκάωρο πιόμα γυρνάει με τα πόδια στο σπίτι του, σε μια διαδρομή που ποτέ δεν τελειώνει...

Από την Ιστορία, την Παράδοση και την Καθημερινότητά μας, πήρα ζυμαράκι να πλάσω την δική μου αφήγηση, άλλοτε στα σοβαρά και άλλοτε στα αστεία...

-

Το όνομα του αποστολέα το γνωρίζω, αλλά ακόμη κι αν σας το φανέρωνα εδώ και τώρα, για σας δεν θα ’ταν παρά ένα όνομα...