Ο Αριστείδης, η Κατίνα, ο Θοδωρής, η Ρηνιώ, ο Γιώργης, η Ελένη, ο Αλκιβιάδης, η Ζωζώ, η Μαριγώ, η Νίτσα, η απώλεια, η αναζήτηση της ουσίας, της ευτυχίας, της ανεμελιάς, ο μόχθος, η απογοήτευση, ο θάνατος, ο έρωτας, η έκπληξη, το ταξίδι, το μαζί, όσα δεν ήρθαν ποτέ, όσα αφήσαμε να φύγουν, τα αναπάντητα, οι ερωτήσεις που σκάλωσαν σαν χαλίκια στον λαιμό μας, οι πεθυμιές μας, τα ανομολόγητα, τα όνειρα, οι σιωπηλές κραυγές μας∙ αχ αυτές οι κραυγές! Κι ύστερα οι σοφές κουβέντες που ψάχναμε σε όλη τη ζήση μας για να μπορέσουμε να κρατηθούμε, να πιστέψουμε, να ελπίσουμε πως κάπου, κάπως, κάποτε μας περιμένει μια λιακάδα και μια άνοιξη ολόδική μας...

Άνθρωποι με μορφή αγελάδων συνωστίζονται έξω από κάποιο σπίτι στον Άλιμο...

Ένα ημερολόγιο που παραθέτει 13 κίτρινες, καθημερινές και ίσως συνηθισμένες ιστορίες...

Ο αέρας ράπιζε το πρόσωπό του και η βροχή έπεφτε πάνω του με ορμή, θαρρείς και ήθελε να τον θάψει στη λασπωμένη γη...

«… Τὸ διήγημα, ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ εἴδη τῆς ἀφηγηματικῆς πεζογραφίας χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἕναν ἰδιόμορφο συνδυασμό, αὐτὸ τῆς λιτότητας ὡς πρὸς τὴν ἔκταση καὶ τῆς πυκνότητας, τόσο ὡς πρὸς τὸ γλωσσικό, ὅσο καὶ ὡς πρὸς τὸ ἀφηγηματικὸ περιεχόμενο...

Η Νύχτα: Τρία διηγήματα όπου το οικείο της μεγαλούπολης μετατρέπεται σε παράδοξα απειλητικό...

Οι περισσότερες από τις ιστορίες αυτής της συλλογής θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα πείραμα στο πλαίσιο μιας ιστορικής έρευνας που θέλει να φωτίσει σκοτεινές πλευρές της Ιστορίας...

Το Τζόκερ αλά Ελληνικά είναι μια ιστορία που απεικονίζει τις δυναμικές και τις ισορροπίες της πραγματικότητας που ονοματίζουμε Δυτικό πολιτισμό...

Γυναίκες που παρατηρούν άνδρες, γυναίκες που παρατηρούν γυναίκες, παιδιά που παρατηρούν άνδρες και γυναίκες να παίζουν ένα άνισο παιχνίδι...

«…Προς το σούρουπο, κι ενώ το φως κιτρίνιζε όπως χαμήλωνε ο ήλιος, ένας πιτσιρικάς την εντόπισε στη Μότση δυτικά του μύλου, εκεί όπου το ρέμα έφτιαχνε μια λίμνη ρηχή, κι έβαλε τις φωνές...

Έφταναν σχεδόν στην κορφή του βουνού όταν ένα θρόισμα ακούστηκε από τις φυλλωσιές...

Έξι ιστορίες του πολέμου και δώδεκα διηγήματα – ιστορίες της παλιάς Αθήνας, της Αθήνας του τέλους του 19ου αι...

Αν οι ανθρώπινες σχέσεις έρχονταν με οδηγίες χρήσης, η ζωή θα ήταν πολύ βαρετή...

«Βλέπεις το θάνατό σου, τον βλέπεις εν ζωή, δεν απαιτείται τρυφερή ή βίαιη απόσπαση της ψυχής για να πεθάνεις...

Ένας νεκρός που εξαναγκάζεται σε ανάσταση για να θεραπεύσει την απελπισία του αδελφού του, ένας μεταλλωρύχος που επιχειρεί να κρύψει τη μοναξιά του μέσα στο σκοτάδι των στοών, ένας ταριχευτής που μεταποιώντας σώματα νεκρών ζώων προσπαθεί να συνθέσει το χιμαιρικό σώμα της αγάπης, ο αρχηγός ενός θιάσου τεράτων που αναζητά την ευλογία ξεχασμένων θεών, ένας Μακεδόνας στρατιώτης που διαπιστώνει πως ο δρόμος του νόστου περνάει πάντοτε μέσα από τον Άδη...