Στη μητρόπολη του άμεσου μέλλοντος, που θα μπορούσε να είναι η Αθήνα, οι δρόμοι δεν έχουν όνομα...

-

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω τ’ αντάμωμα με τη νονά Θεώνη κείνα τα χρόνια, τα δύσκολα, τα πονεμένα… Αυτό που μου ’ρχεται στο νου είναι η γεύση, η αίσθηση, το βίωμα, η ζεστασιά της ψυχής στο κρύο του χειμώνα… Ώρες ατέλειωτες κουβέντας με δουλειές, τις Κυριακές που πήγαινα να την επισκεφτώ σ’ εκείνο το μικρό υπόγειο, υγρό κι ανήλιαγο δωματιάκι...

Ομολογουμένως, η Μηλιάνθη έκανε πολλές προσπάθειες να κουμαντάρει τη ζωή της, που δεν ήταν κι εύκολη! Είναι άραγε σε κάποιους πολύ εύκολη; Αυτηνής όμως η ζωή, από πολύ νωρίς ήταν πάντα γεμάτη από υποχρεώσεις...

Άντεξε όμως, στάθηκε όρθια και το χρωστούσε σε ένα μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι δεν είχε φίλες...

Η Ήπειρος συνεχίζει να µας αποκαλύπτει ιστορίες και σε αυτό το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας...

Στέκονται γυμνοί μπροστά από παράθυρα, γεννούν ψάρια, με το ένα πόδι στο νερό και το άλλο στη λάσπη, δίπλα από τοστιέρες, λάμπες, φωτοτυπικές μηχανές, κρατώντας στο ένα χέρι κόκαλα και στο άλλο μισοφαγωμένα μπέργκερ, ακροβατώντας από πάσσαλο σε πάσσαλο, μεταξύ γης και ουρανού, μεταξύ ενός «και» κι ενός «τζ̌αι», μισοί πουκάμισο μισοί νυχτικό, κωμικοτραγικοί, ονειρεύονται ψάθινα καπέλα κι ευτυχισμένους γονείς, φαντάσματα που ενώθηκαν στα μισά του δρόμου, άνθρωποι εξαφανισμένοι που μόλις εμφανίστηκαν...

Πέντε ιστορίες για ήρωες ιδιόμορφους, που ζουν στο περιθώριο του κόσμου τους...

Μία επανάσταση μπορεί να τ’ αλλάξει όλα; Ως πότε τα ζώα θα ανέχονται τα φρικτά εγκλήματα των ανθρώπων σε βάρος τους; Ο Ατσάλινος Κήπος, πριν από την εξέγερση, ήταν ένας ζωολογικός κήπος από ατσάλι...

Μια σειρά πεζών και ποιητικών κειμένων – οδοδεικτών σε μια πορεία ζωής από την εποχή των προσδοκιών σε εκείνη των ματαιώσεων...

Tην εποχή του μεγάλου λοιμού, η φυγή μοιάζει με την ωριμότερη σωτηρία, όμως η μνήμη δεν μπορεί να κρυφτεί...

Τρεις ιστορίες άκρως ρεαλιστικές, τα θέματα των οποίων είναι καθημερινά, όχι όμως απλά για τους ήρωες που τα βιώνουν...

Με χιούμορ, σοβαρότητα, ευαισθησία και φαντασία, ο Παντελής Αμπαζής διατρέχει περιστατικά και γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Αθήνα, αλλά και προσωπικές του εμπειρίες, μέσα από 85 εύθυμα χρονικά που δημοσιεύτηκαν από το Δεκέμβριο του 2012 μέχρι και τον Απρίλη του 2022 στο free press περιοδικό Η ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΖΕΙ και μετέπειτα Η ΠΟΛΗ ΖΕΙ, τρατάροντάς μας κι ένα τραγουδάκι κάθε φορά ως επιδόρπιο...

Βρέθηκα μεμιάς να στέκομαι όρθιος μέσα σ’ ένα απέραντο χωράφι...

-