Θυμάμαι το χέρι μου ...

Όλα ξεκινούν στις βαθύσκιωτες κοιλάδες της Αλβανίας, όπου ένας κόσμος ζει και πεθαίνει στα σκληροτράχηλα βουνά της Τομορίτσας...

Σε έναν κόσμο όπου όλοι έχουμε άποψη και «γνώσεις» για τα πάντα, από θέματα «τζιζ», όπως ένα δημοψήφισμα ή μια σταύρωση, αλλά και από θέματα «απλά», «καθημερινά» όπως -ας πούμε- η μοιχεία αλλά και η αγαμία, η φιλία αλλά και η παντός καιρού και είδους προσκόλληση, τα θηλυκά, τα αρσενικά και τα δεσίματα, τα χάπια, οι νοθείες, τα κουμπιά και -ω! τι έκπληξη- ο θάνατος, τα γενέθλια, η ευγένεια, ο οργασμός, οι εξωγήινοι, ποιος «αριβάρισε», ποιανού του κάνανε τα κόλλυβα, σε γραμμάρια τη μετράμε τελικά την ψυχή μας και την τιμή μας σε μάγκες και… γοργόνες; Όχι… Όχι γοργόνες… Bάλτε τσίπουρο, να το συζητήσουμε το θέμα… Σε έναν κόσμο (μπορεί και σε παραπάνω, σιγά μην έχουμε και το μονοπώλιο σ’ όλη την πλάση) όπου ο έρωτας, ο πόλεμος, τα Χριστούγεννα και η αγκαλιά «ψυχοτροπούν» και μπουρδουκλώνονται… Σε έναν κόσμο, λοιπόν, που όλοι πονάνε κι όλοι μιλάνε… Καλά… μερικοί καψουρεύονται κιόλας, ζηλεύουν κι από εγκράτεια «από ‘δω παν’ κι οι άλλοι»...

...Την επόμενη μέρα ...

Αυτό είναι το Αλάτι, που, εκτός απ’ τα φαγητά μας, νοστιμίζει απ’ το φθινόπωρο του 2019 και τη λογοτεχνία! Άνθρωποι από Ελλάδα, Κύπρο και Αγγλία συνδεθήκαμε μέσω μιας συγγραφικής συντροφιάς μοναδικής...

Ιστορίες από την Άνοιξη του 2020 , του αναγκαστικού εγκλεισμού στο σπίτι, της αναγκαστικής παύσης του μέχρι πριν φυσιολογικού ρυθμού ζωής, της υποχρεωτικής στροφής στο ‘μέσα’, της ανασφάλειας για την επόμενη μέρα, του φόβου για κάτι που δε γνωρίζεις, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσεις, της αναθεώρησης πραγμάτων και προτεραιοτήτων στη ζωή, της προσαρμογής σε μια καινούργια πραγματικότητα...

Σε γειτονιές, παλιές και καινούργιες, μα πιο πολύ σε εκείνες τις ανάμεικτες, πίσω από φωτισμένα παράθυρα και μισάνοιχτες μπαλκονόπορτες, πίσω από τις πόρτες ενός συνοικιακού καφέ οι ένοικοι αυτού του βιβλίου διηγούνται τις ιστορίες τους, τις τόσο κοντινές και τόσο μακρινές ταυτόχρονα...

172 ανατρεπτικές αφηγήσεις ενηλικίωσης αλλά και επιστροφής στον σκληρό κόσμο της παιδικής ηλικίας, στις οποίες κυριαρχούν αφενός η περιγραφή μιας καθημερινότητας εκ πρώτης όψεως οικείας που όμως υποσκάπτεται από τη διαβρωτική δύναμη του μεταφυσικού στοιχείου και αφετέρου ψυχικές καταστάσεις που προσλαμβάνουν συμβολικές διαστάσεις, κατορθώνοντας τελικά να διαρρήξουν τα δεσμά της καθημερινότητας...

Ένας επιστήμονας μελετά τους παράγοντες της μακροζωίας ενώ μια νοικοκυρά αποκαλύπτει τις αιτίες ενός πρόωρου θανάτου...

«Σε αγαπώ για τώρα, σε αγαπούσα πάντα και θα σε αγαπώ µέχρι το τέρµα του πάντα»...

Σπαράγματα...

Ο Γιώργος, θα μας αφηγηθεί σε μια αμφιλεγόμενη ιστορία, πως σε πείσμα όλων έβαλε σκοπό να ωριμάσει...

Αγαπούσες να κολυμπάμε σε μια λίμνη αίματος...

Η ζωή, ο θάνατος κι η ανθρώπινη διαδρομή διαπνέουν το έργο του Βαγγέλη Γονιδάκη μέσα από τη συλλογή διηγημάτων “Ο χρησμός της τρύπας”...

-