Είναι ένα μυθιστόρημα που δυσκολεύομαι να το χαρακτηρίσω ή να το εντάξω σε κάποια κατηγορία...

Η Λένη, ο Γιώργης, ο Βασίλης, ο Κωστής, θύματα του αδελφοκτόνου πόλεμου (1947-1949), μέσα από τις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος, μολογάνε τα βάσανά τους για να μην επαναληφθούν ποτέ ξανά...

Tο αφηγηματικό ποίημα Ερωτόκριτος, έργο του σημαντικότερου εκπρoσώπου της Κρητικής Αναγέννησης Βιτσέντζου Κορνάρου, γράφτηκε στις αρχές του ΙΖ’ αιώνα και αποτελεί ένα προσφιλές λαϊκό ανάγνωσμα και κορυφαίο έργο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας...

Σ’ αυτόν τον επαγγελματικό χώρο, τέτοιες ιστορίες επαναλαμβάνονταν σαν να ξεκινούσε και πάλι η παρτίδα σκακιού που σκόπιμα οι παίχτες της την είχαν αφήσει στη μέση...

21 του Γεννάρη Ω! όταν συλλογούμαι πως μπορώ να πεθάνω όταν θέλω, μια χαρά άγρια πλημμυρίζει το εγώ μου, νοιώθω μια παντοδυναμία απάνω στα χέρια μου – και χαμογελώ...

Εύκολο βέβαια στην σκέψη, αλλά πώς το πραγματώνεις...

Ποιοι είναι οι Ρως; Πώς γεννιέται και πώς αναπτύσσεται η ρωσική πρωτεύουσα; Πώς μετοικούν οι Ρως στη Μοσχοβία; Πώς επιζούν εντός της; Πώς οργανώνουν τη χώρα τους, τη Ρωσία; Ποιοι ζουν στην άκρη της αυτοκρατορίας; Ποια είναι η Κρανία; Τι σχέση έχουν οι Ουκρανοί με τους Ρώσους; Πόσο βαθιά είναι η τομή και ποια η συνέχεια; Το «Χρονικό του Νέστορα», του πρώτου γραφιά της ιστορίας των Ρως, παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι και εξερευνά μαζί του το θριαμβικό πανόραμα της δόξας και της παρακμής, της δημιουργίας και της λήθης, των διευθετήσεων και των παρεκτροπών των Ρως από τον 9ο αιώνα μέχρι σήμερα...

Χτυπώντας επανειλημμένα τον μοχλό κατάφερε να τον κάνει να κινηθεί, με μεγάλη ωστόσο δυσκολία...

O Ίνο, η Μαρίτα, ο Τζόναθαν και η Αισβαρίγια ζουν στον διεθνή διαστημικό σταθμό το έτος 2030...

Το 2187 ένας θανατηφόρος ιός, ο ΕΚΣΤ2, προσβάλλει τους ανθρώπους της Έγκελαντ, που ζουν υπό την προστασία της αθάνατης Λεοσαυρικής δυναστείας...

Για πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια, ο μύθος γύρω από την θεά Αφροδίτη συνεχίζει να μας σαγηνεύει, να μας προβληματίζει και να δημιουργεί αλλεπάλληλα ερωτηματικά...

Άνθρωποι που ανταμώνουν ξαφνικά, εναρμονίζουν τα θέλω τους, σμίγουν τα όνειρά τους, φροντίζουν τις πληγές τους, μοιράζονται τους πόθους και τα πάθη τους, κι έπειτα… Άλλοι χάνονται, αφού έχουν κλέψει ό,τι μπόρεσαν, και άλλοι μένουν...

«…Και πώς θα ονειρεύεται η Αριάδνη μου τα βράδια όταν κοιμάται; Τα μέσα της δωμάτια, θα ηχούν τελείως άδεια και μόνο αντίλαλους ακούς να επαναλαμβάνουν ρυθμικά τις τελευταίες συλλαβές, τα λόγια των πεθαμένων...

«Στο βασίλειο της Ναντιντέλ, όπου η μαγεία έχει σβηστεί από τη μνήμη των ανθρώπων, το Μαύρο Φεγγάρι αναδύεται ξανά, φέρνοντας μαζί του μια αρχαία, εξώκοσμη δύναμη...

Τί μπορεί να ταράξει...