-...

- Νιώθω σαν κρυστάλλινος καθρέφτης που έχει σπάσει σε χίλια κομμάτια και τα θρύψαλά του μου γέμισαν την αγκαλιά, κραύγασε η λίμνη....

-...

Ενώ η κοινωνία μας απολαμβάνει την ευδαιμονία του καθημερινά αναπτυσσόμενου τεχνικού πολιτισμού μας, εξακολουθώντας μάλιστα ν αναζητά με πάθος πρόσθετες απολαύσεις, αδιαφορεί προκλητικά, αν και φέρει τη βασική ευθύνη, για την τραγωδία που παίζεται πίσω από τα κλειστά παράθυρα εκατοντάδων οικογενειών, όπου ξετυλίγεται, βουβά τις πιο πολλές φορές, το δράμα χιλιάδων νέων κάθε ηλικίας, που έχουν πάρει τον χωρίς γυρισμό δρόμο "της απωλείας"! Μαζί κι εμείς, απλοί θεατές! Άραγε όμως αναρωτηθήκαμε, αν το πεσμένο στην άκρη του δρόμου θύμα, που σήμερα αδιάφορα προσπεράσαμε, ίσως αύριο είναι ένα δικό μας πρόσωπο; Τις θλιμένες αυτές φιγούρες των ζωντανών νεκρών που αδιάκοπα, δυστυχώς, πολλαπλασιάζονται από την ανάλγητη απληστία των αδίστακτων κυκλωμάτων, αλλά και από την κονωνική αδιαφορία, παρουσιάζει ανάγλυφα το μυθιστόρημά μας....

Εξετάζονται τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής πεζογραφίας (μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, μυθιστορηματικές βιογραφίες και μυθιστορηματικά χρονικά) που στρέφονται γύρω από πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις του Μακεδονικού Αγώνα....

Ήταν της τύχης γραμμένο μια ήσυχη κωμόπολη να γίνει το θέατρο μιας απίστευτα δραματικής, όμως αληθινής κοινωνικής αντιπαράθεσης....

Μια ιστορία φανταστική, γεμάτη αληθινά συναισθήματα....

Μιλήσαμε για τις γειτονιές, τις ρούγες, τα σοκάκια και τις αλάνες....

Ο αναγνώστης ίσως αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα στις σελίδες του βιβλίου αυτού που αναφέρεται στη ζωή μιας οικογένειας στο Τορίνο στη βόρεια Ιταλία....

Ο δωδεκάχρονος παχύσαρκος κάθεται στην αγκαλιά της μαμάς, στο λεωφορείο....

Η φιλία ή ο έρωτας που αποσκοπούν στην εκμετάλλευση του άλλου, στο χρήμα ή στη δόξα, δεν είναι ούτε φιλία, ούτε έρωτας....

[....

Αν δεν συγκλονισθήκατε πρόσφατα, Αν κι εσείς πονέσατε λαβωμένοι από τη μοίρα, Αν δεν νιώσατε της ομορφιάς μιας απροσδόκητης περιπέτειας, Αν τελικά κι εσείς είστε θύματα της ανθρώπινης αχαριστίας Τότε δεχθήτε από μένα αυτό το μπουκέτο από κόκκινα λουλούδια αγάπης, κίτρινα λουλούδια πίκρας και άσπρα αγνότητας και θανάτου....

"Τη συναντούσε κάθε Δευτέρα απόγευμα στις 5, χειμώνα-καλοκαίρι στο ίδιο καφέ στην ίδια θέση....

Ένα οδοιπορικό που ιχνηλατεί τον έρωτα και το θάνατο ....