...

[ 1 ] (μιλάει αυτός) σε ένα ξύλινο παγκάκι Ένας σωρός από ρούχα, που κρύβει ένα σώμα Ξεπροβάλλει ένα αλλόκοτο κεφάλι γυναίκας μαλλιά που κάποτε ήταν βαμμένα κόκκινα Απ’ το σκισμένο φόρεμα της, προβάλλει μια νερουλιασμένη αχάιδευτη σάρκα Βάφει τα χείλη της με μανιασμένες επαναλαμβανόμενες κινήσεις Το χρώμα κυλάει, μαζί με ένα ακατάληπτο βουητό λέξεων μικρά γέλια σαν σπασμένα γυαλιά Κροταλίζουν στον αέρα....

Φταίω εγώ; Είχα εκμυστηρευτεί σ’ ένα στενό φίλο θέματα καθαρά προσωπικά, ότι γυμνάζομαι εντατικά και έχω επιτυχία επαγγελματική και καλά γονίδια που μάλλον θα με κρατήσουν ακόμα πολλά χρόνια στη ζωή....

18 Όταν πρωτοανέβηκες στον άμβωνα της δυστυχίας, άρχισες να κηρύττεις ασυγκράτητος μπροστά στα δακρυσμένα μάτια των θεατών....

ΕΤΟΙΜΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ Έτοιμη να ανέβω το βουνό τού "σαν κάποτε" να περάσω το ποτάμι "μια ώρα αρχύτερα" να φτάσω στην ατόλη τού "αντίο" να σταθώ στην κοιλάδα τού "σαν ψέματα" καθισμένη ανάμεσα στις ευγενικές καλησπέρες στα "πώς είσαι" με νόημα, με ένα όνειρο δρόμου απέραντο ακόμα που κυλάει δίπλα σε μηλιές κατάφορτες κήπους κρεμαστούς....

ΠΡΟΣΩΠΑ που μοιράζονται τις αισθήσεις τους....

Δοκίμια επειδή στη ζωή δοκιμαζόμαστε....

...

...

...

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ Είναι που ο κόσμος ο γλυκός είν ένας κήπος μακρινός ένας παράδεισος στενός που σβήνει και ανάβει και όταν ανοίγει είσαι μακριά, και όταν κλείνει είναι αργά και αφήνει μόνο μια γλυκιά ματιά μ ένα σημάδι....

....

...

Με το αρχέγονο στοιχείο της αγριότητας, ως εσωτερική σχέση ψυχικών ποιοτήτων η Χρύσα Βλάχου προσεγγίζει τη δυνατότητα συνάντησής μας με ήχους και σχεδιάσματα ως κραυγές και σιωπές σημείων....

Το μυαλό σημαίνει ΕΣΠΕΡΙΝΟ....