Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα "Ζωγραφική με λέξεις", "ηθελημένη καταφυγή στον κώδικα της γλώσσας, αυτοεξορία και φυλακή, ισόβια": έτσι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την ποίηση του εικαστικού και ακραίου, μεθοριακού πνευματικού ανθρώπου Μιχάλη Κόκκινου, που μετήλθε πολλών επαγγελμάτων, διήλθε πολλών επινοημάτων κι ανέπτυξε μία τεχνική επιβίωσης που και διαβίωση θα την έλεγες, αν ήταν ορθοπλωρισμένη κι ευθύγραμμη....

...

Η συλλογή αναφέρεται σε προσωπικότητες, εξέχουσες και μη, που κατά την ώρα της συγγραφής φάνταζαν τιτάνες στα μάτια του συγγραφέα, όμως όπως κάθε άνθρωπος, κατάφεραν να αποδείξουν τη θνητή τους φύση· σε αισθήματα που γεννήθηκαν μέσα του και όταν ήρθαν, τα δέχτηκε με πανικό· σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε κανέναν εκτός τον εαυτό τους και σε αισθήσεις που έχουν ανθρώπινη μυρωδιά....

"Ξεκινώντας αυτή την περιπέτεια της γραφής και από τη στιγμή που η έμπνευση πυροδότησε τη φαντασία μου και ξετυλίχτηκαν όλα τα συναισθήματα, οι εικόνες έγιναν λέξεις, χείμαρρος ορμητικός που κανένα φράγμα δεν μπορούσε να τον σταματήσει....

...

Η ποίηση της Ολυμπίας Κανιώτη λειτουργεί με εικόνες που είναι φορείς συναισθημάτων και ταυτόχρονα συνιστούν αφετηρία σύγχρονου προβληματισμού....

...

...

...

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ Να τους φοβάσαι Τους ανθρώπους πυροτεχνήματα Γι αυτούς μιλώ με την ουράνια λάμψη Το νιώθεις πως κατέχουν τη γλώσσα των αγγέλων Να τους φοβάσαι Σου υπαγορεύουν πάντοτε τις λέξεις σου πριν μπουν στο ποίημα Σαν να τις ελευθέρωσαν από τη φυλακή τους Να τους φοβάσαι Κρατάνε όσο μια αστραπή Και ποιος σε σώζει απ το σκοτάδι που θα έρθει....

ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ ΣΚΟΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΗΣ Στην ώρα σου όπως ο θάνατος Στο χτύπημα της μαυρόγλωσσης καμπάνας Εναρκτήριο κοσκινίσματος άμμου λάκτισμα Ανασκάπτεις αφρισμένα από τη θάλασσα τσουκάλια Θυμός, θυμός για των όστρακων την αναντιστοιχία Εκεί που κάποτε κεραμέας ο Χρόνος έστησε εργαστήρι Κι έσπαγε τους εξ αγχιστείας μαγνητικούς δεσμούς Με τον πρώτο αγγειοπλάστη που ταίριαξε λέξεις Όπως από πηλό έπλασε το αγγείο που ήταν κάποτε Το θραύσμα που κράτησες κι αναλογίστηκες τον όγκο του Λάδι και κρασί μύρο και νερό που το σχήμα του έλαβαν Τις φαρδιές παλάμες που με κύαθους μετάγγισαν Τον Λόγο μέσα από των αιώνων την ασυνέχεια Έχουν και οι ιδέες το δικό τους σημείο κορεσμού Θέλει και η δημιουργία τη δική της ανάπαυση Φωτιά και θραύση οι της αναγεννητικής δύναμης εξουσίες Στάχτη και αταξία οι της λήθης φορείς γονιμότητας Κι όμως παραμένουμε παραμαγνητικά προσκολλημένοι Στη σειρά μας την από αληθείας απέχουσα τόσο όσο Κάθε φορά μας επιτρέπεται...

Ένα ταξίδι που ξεκινά από το χώρο που χρειάζεται να δώσουμε στον εαυτό μας για να ενθυμηθούμε "Το ξέφωτο"....

Τι είναι η Χίμαιρα; Είναι ένα ον μυθικό, πολλαπλό, συντεθειμένο από διαφορετικά είδη, και μαζί είναι η θηλυκή Αίγα....

ΒΕΓΓΑΛΙΚΑ Στο δρόμο απέναντι με το δάχτυλο στο κουμπί....

Vassiliki Ergazaki, as an authentic poetess, opens her embrace and while breathing the clear air of moments, she shares with the reader her own notion about what is behind and beyond phenomena....