Σαν άκαρι του σύμπαντος και κόκκος του απείρου, να μαι σπορά του τίποτα και άνθος του ονείρου....

ένας στερημένος που τρώει πατατάκια στο σινεμά, μια μπουγάδα που χτυπιέται στον άνεμο, ένα εκθετήριο φιδιών στη λεωφόρο Κηφισίας, αυτός που γλεντάει στο φως, κάτι μύγες που επωάζουν ιστορίες, μια γιαγιά που σφάζει πορτοκάλια, πάλι αυτός αλλά με ψυχή φραπέ, η Βιρτζίνια Γουλφ εν εξάλλω, ο Πέκινπα πριν αγριέψει, ένα φιλί στο λούνα παρκ, μια χούφτα γυμνοσάλιαγκες βουδίσκοι, η λέξη "μνημόσκυλο", ένα αρνί στη σκεπή, το όρος Χορτιάτης στα ντουζένια του, η επωδός "πρώτα πάλι πέθανε η κότα", μια σφαίρα που καρφώνεται σ έναν μαθητή στην Εγνατία...

...

Η ΤΕΛΕΤΗ Όταν πετάξω, μόλις το μυριστούν καλύτερα μην κλάψουν με ταράζουν οι γόοι....

...

Κάθε αρχή, εκ προοιμίου, περιέχει το τέλος, όπως ακριβώς η γέννηση περιέχει τον θάνατο....

Η ποίηση της συλλογής αυτής είναι γραμμένη στην παραδοσιακή γνωμική (διδακτική) ποίηση....

Εφτά μικρά διηγήματα χαρακτηρίζουν εφτά θρησκευτικές εορτές....

Η παρούσα ποιητική συλλογή πρόκειται για μια σειρά από μεταφορικές απεικονίσεις του νυχτερινού ουρανού με τη σελήνη και τα αστέρια σε πρωταγωνιστικό ρόλο....

Αντί εισαγωγής Σαράντα οκτώ ποιήματα πιο πάνω κι απ’ τα κύματα, ονείρων αποκυήματα, του νου μου αφηγήματα και της ζωής μου ψήγματα, των ταξιδιών διηγήματα, των τόπων προσκυνήματα με αφηρημένα λήμματα κι ατέρμονα διλήμματα γεμάτα από μηνύματα....

Κάθε μέρα της ζωής μας είναι ένα πέρασμα μέσα από εμπειρίες, σκέψεις και βιώματα, που τελικά είναι αυτά που μας κάνουν να εξελισσόμαστε σαν άνθρωποι νοητικά, πνευματικά και ψυχικά, έτσι ώστε -κάποια στιγμή- ν’ αφυπνιστούμε και να προχωρήσουμε μέσα στο ταξίδι της ζωής....

Σαν πρόλογος Θύμηση τώρα μακρινή....

Η ποίηση της συλλογής αυτής είναι γραμμένη στην παραδοσιακή γνωμική (διδακτική) ποίηση....

...

Τα κενά λήθης είναι ρωγμές....