Αέναον Μία µία οι λέξεις υφαίνουν τις πολύχρωµες κουρελιασµένες κλωστές του Είναι, ξηλωµένες από της ύλης του χρόνου το στρίφωµα ...

19 καθημερινές ιστορίες ντυμένες στα ρούχα της ποίησης....

...

...

...

-...

ΠΟΙΗΣΗ που δεν "επιστρατεύει" (συνειρμικά, δεν "υποχρεώνει") τη φαντασία, απλώς την καλεί να συντρέξει στην ανάδειξη των καρπών της φυσικής εμπειρίας, της πραγματικότητας που μας περιβάλλει και συγχρόνως την περιβάλλουμε....

Ο Έρωτας και ο Θάνατος παίζουν ένα παιχνίδι....

Γεννήθηκα και μεγάλωσα ανέγγιχτος από το τέρας της δήθεν καθωσπρέπει ζωής που σε βάζει να λες και να δείχνεις άλλα από αυτό που είσαι για να σε καταπιεί στο τέλος αμάσητο Ένα απροσάρμοστο παιδί, που αρνήθηκε να μεγαλώσει με τα παραμύθια μιας παγκοσμιοποιημένης ευτυχίας για copy - paste ανθρωπάκια, πεθαμένα σε ένα καναπέ με την τηλεόραση ανοιχτή να παίζει τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή σε κρυφοgay έκδοση....

-...

-...

...

...

ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ Νά τ άστρο που γλύκανε το σκοτάδι νά η αυγή που σκάει ρόδινη στον ορίζοντα....

οίστρος θαλάσσης αμοργός ανένδοτη δαιμονότοπος....