...

ΦΩΝΗ Β΄ Κάθε βράδυ είναι εκεί και με κοιτάει....

ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ Τέσσερα μάτια συναντήθηκαν Τα χείλη σιωπούν Η καρδιά χτυπά πολύ γρήγορα Η μεγαλύτερη χειραψία σε σταυροδρόμι Το τρεμάμενο χέρι ήθελε να μείνει στην παλάμη του για μια αιωνιότητα ....

...

Τη σημασία της στιγμής, ως συνδιασμένο αποτέλεσμα της ανθρώπινης επιλογής και της τύχης, εντοπίζει ο Γιώργης Παπανικολάου στη δεύτερη ποιητική συλλογή του "Ακτινο-γραφία"....

...

Μία ποιητική συλλογή - διαδρομή από τον σαγηνευτικό έρωτα στο ξέφωτο της αγάπης....

....

Τη στιγμή που η σκέψη αποφασίζει να μιλήσει εξωτερικεύοντας όσα καλά κρύβει μέσα της, καταφεύγει στη βοήθεια της λέξης....

Με ψίθυρους αχνούς, στο φως στο έρεβος αθόρυβα περπάτησα στον κόσμο μακριά απ`τις κραυγές που με πληγώνανε μα τώρα δες, μες στη σιωπή πόσο μερώνω σαν παίζει μουσική γλυκιά και νιώθω έτοιμος να βγω στα γνώριμά μου μονοπάτια σαν το παιδί που αλητεύει και ξεχάστηκε ολημερίς στο γέλιο, στο παιχνίδι....

ΟΙ ΜΑΥΡΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ Δεν με πονάει η κούφια σιωπή Ούτε η λυπημένη έχθρα των άδειων σπιτιών, οι σπαραγμένες βιτρίνες Η ματαιότητα των επικλήσεων στον Ύψιστο Αν υπάρχει Θεός Γιατί, ρωτάω, να εξετάσει τι κινείται, τι Κάτω απ’ τις σόλες των απερινόητων, άμεμπτων στιβανιών του; Έχει δικό του πόλεμο να περιποιηθεί Την Εύα, τον Αδάμ της και το φίδι τους Πού ο καιρός για το δικό μας το σακατεμένο αίμα Μόνοι πρέπει Νυχιά, σφυριά, αγγελτήριο παθών, σιωπητήριο Έγερσις, έγερσις Τα πυροφάνια των αναμνήσεων, οι φορτωτικές τρεις κι εξήντα Το κοράκι του Πόε Οι αμανέδες Ποιοι επί τέλους είμαστε; Για πού τραβάμε; Νικήθηκε ο Ακρίτης μας ο Διγενής; Βούλιαξαν τα πυρπολικά; Γέννησε η μικρομάνα το παιδί στη μέση των απελπισμένων λεωφόρων; Ανεβάστε τις μαύρες σημαίες...

Ο Ανδρέας Κάλβος (1792-1869) αποτελεί ένα από τα μεγάλα αινίγματα της ελληνικής λογοτεχνίας των τελευταίων δύο αιώνων....

Θα επιστρέφουμε Ως μνήμες, ως ταξιδευτές, ως δολοφόνοι, στα σώματα, στις πατρίδες, στα εγκλήματα....

...

Πες μου σ αγαπώ και θα αφουγκραστώ, χτύπους της καρδιάς να παίζουν μουσική....