Κανείς δεν γνώριζε πώς έγινε η τρύπα...

Ποιοι αποτυγχάνουν στη ζωή; Οι νεότεροι εξαιτίας της απειρίας τους ή οι μεγαλύτεροι από τη ζάλη των εμπειριών τους; Κι αν η αποτυχία είναι ταυτισμένη με τη ζωή σου και αποτυγχάνεις ακόμη κι εκεί που δεν το περιμένεις, τότε ποιος ο σκοπός να επιμένεις; Μήπως γιατί πίσω από κάθε αποτυχία κρύβεται το δράμα της ποιότητας; Η αποτυχία είναι το δηλητήριο των ικανών, τους στερεώνει, για να την περιγράψουν σε δεκαεννιά αφηγήσεις ζωής, δίνοντας το σύνθημα για νέες εκκινήσεις, αφού συχνά η αποτυχία δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας έκπληξης...

Και ξαφνικά, σαν να μην είχε προηγηθεί όλος αυτός ο κόπος, όλη αυτή η φροντίδα, πίεσε τη χούφτα στο πιγούνι της...

«Η καρδιά στις εποχές μας είναι ένα στοιχείο που αφήνεται κατά μέρος...

-

Σε μακάριες Χούφτες...

Πανεπιστήμιο και δικτατορία είναι εν πολλοίς έννοιες αντιφατικές...

Η αδερφή μου ήταν μέλι στον πάγκο της κουζίνας, Κυριακή...

Είχα ένα όνειρο μέ...

Στη μέση ηλικία μια γυναίκα αφηγείται σε αυτόν που θεωρεί τον τελευταίο της εραστή μερικές από τις «αναρίθμητες» ως τότε περιπέτειές της με παιγνιώδη τρόπο αλλά και μια ελαφρά δόση εξτραβαγκάντσας...

Λογοτεχνική γραφή καλουπωμένη σε ερωτήματα που απασχολούν τους ιστορικούς ή πολιτισμική ιστορία που φοράει το κοστούμι της λογοτεχνίας; Δέκα (και δύο) ιστορίες για την Αυστραλία, δέκα ιστορίες για την μετανάστευση, δέκα ιστορίες για τους ανθρώπους της, δέκα ιστορίες για το 1964...

Ισχύς Το αχλάδι ...

Ικαρία, Αθήνα, Κένυα και Γαλλία συναντιούνται σε μια ιστορία που μιλάει για τον έρωτα, την ασύμμετρη γεωμετρία των σχέσεων...

-

Γιατί επιστρέφουμε στη δεκαετία του ΄΄80 με τόση νοσταλγία; Πρόκειται πράγματι για την απόλυτα ανέμελη και κομφορμιστική δεκαετία; Είναι η επένδυσή της με την αύρα του success story ή απλώς η έμφυτη ανάγκη του ανθρώπινου είδους σε δύσκολες περιόδους να εξιδανικεύει το παρελθόν;