Το Περιμένοντας τον Γκοντό γράφεται στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα και κατατάσσεται αμέσως στη λογοτεχνία του παραλόγου...

Πώς γεννήθηκαν αυτές οι φιλίες μεταξύ φιλοσόφων που σημάδεψαν τον καιρό τους; Τι είναι εκείνο που καθιστά τα «ζευγάρια» αυτά τόσο ξεχωριστά, και τι μας λέει για την εποχή τους και τα διανοητικά της διακυβεύματα; «Γιατί ήταν εκείνος· γιατί ήμουν εγώ», έγραφε ο Μονταίνιος για τη φιλία που τον συνέδεε με τον Λα Μποεσί, την ίδια στιγμή που αναφωνούσε: «Ω, φίλοι μου, δεν υπάρχει ούτε ένας φίλος»...

Είθισται να θεωρείται ότι ο René Descartes (1596–1650) επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά σε μεταφυσικά ζητήματα, με ελάχιστη ή μηδαμινή ενασχόληση με την ηθική φιλοσοφία...

Ο Κομφούκιος (551-479 π...

Στη σκέψη του Nietzsche ανευρίσκονται δύο διαφορετικές κατευθύνσεις...

Προσπαθώντας ο άνθρωπος να κατανοήσει τον κόσμο και τον εαυτό του μέσα στον κόσμο και στην ιστορία προσπάθησε επανειλημμένως να κατασκευάσει συστήματα σκέψης, ιδεολογικές ράγες, πάνω στις οποίες θα κατευθυνόταν και, όπως ήλπιζε, θα έφτανε στη σύνολη κατανόηση της αλήθειας της ζωής...

Οι ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ, ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΕΙΣ ή ΑΝΤΙΦΕΓΓΙΣΜΑΤΑ, σύμβολα της παροδικότητας και της φαινομενικότητας του κόσμου, όσο και της κινούμενης εικόνας της αιωνιότητας, σχετίζονται με την Ύπαρξη και την ζωή σαν φαινόμενο...

Ο Αριστοτέλης χαρακτηρίζει τα πάθη ως κινήσεις της ψυχής...

«Αν υπάρχει ένα πεδίο όπου η τυχαία ποικιλομορφία είναι πανταχού παρούσα, αυτό είναι η βιολογία! Οι βιολόγοι όμως, αντί να την αναγνωρίσουν ως κύρια ιδιότητα του εμβίου, την εξαλείφουν, θεωρώντας τη θόρυβο και κυματισμό...

Το δίλημμα του σύγχρονου ανθρώπου βρίσκεται στο γεγονός ότι συνήθως διατυπώνουμε την ερώτησή μας για τον προσδιορισμό του με το ΤΙ αντί του ΠΟΙΟΣ είναι...

Η [ΤΕΧΝΗΤΗ] ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑ...

Το αναπόδραστο του θανάτου µοιάζει να αντιστρατεύεται τις προσπάθειες να δηµιουργήσουµε µια ζωή µε νόηµα...

Η αναζήτηση για τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας ξεκινά! Γνώρισε τον νου, το πνεύμα και την ψυχή σου και αναγνώρισε μέσα σε αυτά τις ικανότητες που έχεις πάνω στη βιολογία σου και στην πραγματικότητα που βιώνεις...

- Γιατί εξακολουθεί ο πόλεμος να είναι δάσκαλος της βίας; - Θα ήταν άλλος ο κόσμος μας, αν είχαμε ακούσει τον Θουκυδίδη; - Συνεχίζει η δίψα για την εξουσία να είναι η αιτία των πιο μεγάλων καταστροφών για την ανθρωπότητα; Στο βιβλίο αυτό –τέταρτο κατά σειράν μετά τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη– συναντούμε στο Δημόσιον Σήμα του Κεραμεικού τον Θουκυδίδη, τον ιστορικό, που πίσω από τα γεγονότα είδε τα πάθη των ανθρώπων...

-