«Το ερώτημα για το νόημα της ζωής είναι αναπόφευκτο και θεμιτό...

Το παρόν κείμενο γράφτηκε από τη συγγραφέα το 1937 μετά την επιστροφή της στη Γαλλία από το πεδίο του Ισπανικού Εμφυλίου όπου είχε λάβει μέρος στρατευμένη με την πλευρά των αναρχικών του Ντουρούτι...

Ένα βιβλίο που δίνει στα παιδιά τις βασικές γνώσεις που χρειάζεται να έχουν σχετικά με τη φιλοσοφία και απαντά σε ένα σωρό ερωτήματα και απορίες που μπορεί να έχουν...

Θεωρούσα πάντοτε πως «ο ανεξέταστος βίος ου βιωτός»...

Το θύµα είναι ο ήρωας του καιρού µας...

Οι περισσότερες ευχές των ανθρώπων περιστρέφονται γύρω από ένα αγαθό σε ανεπάρκεια, την ευτυχία...

Για να δούμε τι ψάρια θα πιάσουμε...

Κείμενα που εμπεριέχουν...

Το βιβλίο «ΑΡΕΤΗ το ελληνικό αξιακό σύστημα» είναι προϊόν της πιο ισχυρής δύναμης που διέπει τον κόσμο και που πείθει τους πάντες στις εντολές της...

Η ανά χείρας εργασία επεξηγεί με αναλυτικό και εμπεριστατωμένο τρόπο την έννοια και τη λειτουργία του παράδοξου στο Tractatus...

Τζούντιθ Μπάτλερ – η εμβληματική προσωπικότητα που με το πρωτοποριακό βιβλίο Αναταραχή φύλου επαναπροσδιόρισε την αντίληψή μας για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, καταπιάνεται εδώ όχι με μια νέα θεωρία αλλά με τις επιθέσεις κατά του φύλου, που έχουν αποκτήσει κεντρική θέση στα σημερινά συντηρητικά και αντιδραστικά κινήματα...

Πίστη είναι η κατάσταση εκείνη όπου κάποιος μεριμνά υπέρτατα για κάτι: η δυναμική της πίστης είναι η δυναμική της υπέρτατης μέριμνας του ανθρώπου...

Όπως σημειώνει εύστοχα ο Isaiah Berlin, το δοκίμιο του Mill Περί Ελευθερίας <<ξεπέρασε όλες τις προγενέστερες συνηγορίες υπέρ του ατομικισμού και της ανεκτικότητας>> και <<παραμένει σήμερα το κλασικό έργο υπεράσπισης της ατομικής ελευθερίας>>...

Θα τολμούσα να ξεκινήσω κάπως ανορθόδοξα αυτό το προλογικό σημείωμα με έναν θεωρητικό συλλογισμό...

Αν κάθε ιδιοφυία κλείνει μέσα της κάτι τι δαιμονιακό, αυτό για τον Μπένγιαμιν αλήθευε απολύτως προπαντός στη μορφή ορισμένων εξαιρετικών αντιφάσεων: μια σκέψη βαθύτατα διορατική που προδιέγραψε όλες σχεδόν τις μελλοντικές τροχιές του μοντερνιστικού πνεύματος και, ωστόσο, ένας άνθρωπος που ως ύφος, ως ομιλία και ως τρόποι συμπεριφοράς ανήκε εξ ολοκλήρου στον δέκατο ένατο αιώνα μια τόλμη των θεωρητικών συλλήψεων που ακόμα τρομάζει τον συμβατικά καλλιεργημένο αναγνώστη, και όμως μια παράξενη αδυναμία που εκφραζόταν σαν αναποφασιστικότητα και παραίτηση, η οποία θα αποδεικνυόταν μοιραία γι'' αυτόν μια οξύτατη κρίση η οποία -όπως έγραφε το 1967 ο Αντόρνο- συνελάμβανε το ουσιαστικό τη στιγμή που ολόκληρα τείχη γεγονότων σφράγιζαν μέσα τους απατηλές ουσίες, και την ίδια στιγμή μια αφοπλιστική έλλειψη συνειδητοποίησης του κινδύνου...