Κονέκτικατ

Είμαι σίγουρη ότι στη ζωή σας έχετε δει πολλές κόκκινες πινέζες....

Αν κοιτάξετε γύρω σας, δύσκολα θα βρείτε μπλε τριαντάφυλλα....

Η "πλαστική άνοιξη" κινείται στο υπερρεαλιστικό φάσμα με άνεση, αποδίδοντας εικόνες από μνήμες του παρελθόντος με μια νέα οπτική που καλείται να αποτινάξει την προυπάρχουσα φρίκη και τον σκιώδη τρόμο του είναι, με σκοπό να τονώσει την ελπίδα και την προοπτική υλοποίησης του ονείρου....

Επτά το απόγευμα και Ιούνης....

Αν πίσω από κάθε τραγούδι - όπως λένε - κρύβεται μια ιστορία, τότε, πίσω από την "ερωτευμένη μπόσα νόβα" κρύβεται η πιο όμορφη και η πιο παράξενη ιστορία αγάπης....

Η έκδοση του θεατρικού έργου της Στέργιας Κάββαλου, κυκλοφορεί εξ αφορμής του ανεβάσματός του σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Έφης Νιχωρίτη στο θέατρο Διθύραμβος στο Μαρούσι, τη σεζόν 2015 - 2016....

Η βδομάδα έχει εφτά πολύ άταχτα παιδιά Κάθε μέρα τα φροντίζει τ`αγαπάει, τα νανουρίζει Μα αυτά με τη σειρά τους έχουν τα προβλήματά τους κι όλα τους τα μυστικά τους....

Το χρονικό μιας ιστορίας με ανώνυμους ήρωες μια Ελληνίδα κι έναν Γάλλο....

Η ιστορία του Κωστή που φοβάται ότι εξαιτίας της μετανάστευσής τους στη Γαλλία θα χάσει όχι μόνο το σπίτι, τους φίλους και τους συμμαθητές του, αλλά και τις λέξεις του....

Τι κάνεις όταν εκεί που κοιμάσαι του καλού καιρού, ξαφνικά ακούς -καλά, εντάξει, η μαμά σου ακούει πρώτη- μωρά γατάκια να κλαίνε έξω από το παράθυρό σου; Τι κάνεις αν δεν μπορείς να τα πάρεις σπίτι, επειδή έχεις ψάρια στο ενυδρείο, μπαμπά με αλλεργία στις γάτες και ήδη ένα μωρό, την αδερφή σου; Δεν ξέρω τι θα έκανες εσύ, αλλά ο Γιώργος με τη βοήθεια της οικογένειάς του, των συμμαθητών του, της καθηγήτριας των καλλιτεχνικών του και τόσων άλλων που αγαπάνε τα ζώα αναλαμβάνει να τους βρει το σωστό σπίτι....

Αλτσχάιμερ για το χάσιμο της συνειδητότητας...

Η Λίνα περνάει τα πρώτα της Χριστούγεννα χωρίς τον μπαμπά της, ενώ η μαμά της δεν φαίνεται να έχει μπει σε αυτό που λέμε «κλίμα των ημερών»...

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙ Μια σειρά βιβλίων που με ηρωίδα τη Μάντη μας δείχνει με πολλή αγάπη, μπόλικο χιούμορ και τον απαραίτητο ρεαλισμό τι σημαίνει να γίνεται κανείς από μωρό παιδάκι...

Η Νανά ξυπνάει το πρωί να πάει σχολείο και αντικρίζει στο δωμάτιό της έναν μεγάλο ροζ ελέφαντα...

Όλοι ξέρουμε πώς κάνει η γάτα, το σκυλάκι, το προβατάκι, η κοτούλα, ακόμα και η αγελάδα...

Η Στέλλα περιμένει τη μεταφορική...

μελάνιασαν τα χέρια μου να σε κρατάω όλη μέρα αγκαλιά....

Η Μάντη από το πρωί που θα ξυπνήσει μέχρι το βράδυ που θα πάει για ύπνο φωνάζει "Μαμά!" Θέλει συνέχεια να ακούει τη φωνή της, να χώνεται στην αγκαλιά της και να βλέπει το προσωπάκι της...

Ήμασταν μπρούμυτα στο χοντρό χαλί της διάβαζα μια ιστορία για ένα αλεπουδάκι -δεν ήταν όσο πονηρό θα ήθελε η μαμά του

Ο Αναστάσης θα ήθελε το δωμάτιό του να είχε άλλο χρώμα, όμως δεν το έχει πει σε κανέναν...

Ένα απλό, απλούστατο, κοινό κουτάλι αρκεί να υποκαταστήσει κάθε άλλο παιχνίδι...

Ένα παγκάκι έξω από το προνήπιο γίνεται ο αγαπημένος τόπος μαμάς και κόρης...

Ο δικός μου παππούς μπορεί να είναι πολλά πράγματα και να κάνει άλλα τόσα...

Η δική μου γιαγιά μπορεί να είναι πολλά πράγματα και να κάνει άλλα τόσα...

Ο δικός μου μπαμπάς μπορεί να είναι πολλά πράγματα και να κάνει άλλα τόσα...

Η δική μου μαμά μπορεί να είναι πολλά πράγματα και να κάνει άλλα τόσα...